حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ، قَالَ قَالَ قَيْسٌ فَحَدَّثَنِي أَبُو سَهْلَةَ، أَنَّ عُثْمَانَ، قَالَ يَوْمَ الدَّارِ حِينَ حُصِرَ إِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَهِدَ إِلَيَّ عَهْدًا فَأَنَا صَابِرٌ عَلَيْهِ قَالَ قَيْسٌ فَكَانُوا يَرَوْنَهُ ذَلِكَ الْيَوْمَ.
Usmon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u qamalda qolgan kunida, uy kunida: «Albatta, Paygʻambar ﷺ menga bir ahdni topshirganlar, men esa unga sabr qilaman», dedi. Qays: «Ular oʻsha kuni bu ahdni oʻshanga (voqeaga) tegishli deb bilishardi», dedi.