حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي سُلَيْمَانُ بْنُ عَتِيقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بَابَيْهِ، عَنْ بَعْضِ بَنِي يَعْلَى بْنِ أُمَيَّةَ، قَالَ قَالَ يَعْلَى طُفْتُ مَعَ عُثْمَانَ فَاسْتَلَمْنَا الرُّكْنَ قَالَ يَعْلَى فَكُنْتُ مِمَّا يَلِي الْبَيْتَ فَلَمَّا بَلَغْنَا الرُّكْنَ الْغَرْبِيَّ الَّذِي يَلِي الْأَسْوَدَ جَرَرْتُ بِيَدِهِ لِيَسْتَلِمَ فَقَالَ مَا شَأْنُكَ فَقُلْتُ أَلَا تَسْتَلِمُ قَالَ فَقَالَ أَلَمْ تَطُفْ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ بَلَى قَالَ أَرَأَيْتَهُ يَسْتَلِمُ هَذَيْنِ الرُّكْنَيْنِ الْغَرْبِيَّيْنِ قُلْتُ لَا قَالَ أَفَلَيْسَ لَكَ فِيهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ قُلْتُ بَلَى قَالَ فَانْفُذْ عَنْكَ.
Usmon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Yaʼlo aytadi: «Men Usmon bilan tavof qildim va Hajar ul-asvad ruknini istilom qildik. Men Baytga yaqin tomonda edim. Qora tosh yonidagi gʻarbiy ruknga yetganimizda, uni istilom qilsin deb, u kishining qoʻlidan tortdim. U: ‹Nima boʻldi senga?› dedi. Men: ‹Istilom qilmaysizmi?› dedim. U: ‹Sen Rasululloh ﷺ bilan tavof qilmaganmiding?› dedi. Men: ‹Ha, qilganman›, dedim. U: ‹U zot mana shu ikki gʻarbiy ruknni istilom qilganlarini koʻrganmiding?› dedi. Men: ‹Yoʻq›, dedim. U: ‹U zotda sen uchun goʻzal namuna yoʻqmi?› dedi. Men: ‹Ha, bor›, dedim. U: ‹Unda oʻz yoʻlingga oʻt›, dedi.»