حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ، حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ أَبِي الْيَعْفُورِ الْعَبْدِيُّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ مُسْلِمٍ أَبِي سَعِيدٍ، مَوْلَى عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ أَنَّ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ، أَعْتَقَ عِشْرِينَ مَمْلُوكًا وَدَعَا بِسَرَاوِيلَ فَشَدَّهَا عَلَيْهِ وَلَمْ يَلْبَسْهَا فِي جَاهِلِيَّةٍ وَلَا إِسْلَامٍ وَقَالَ إِنِّي رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْبَارِحَةَ فِي الْمَنَامِ وَرَأَيْتُ أَبَا بَكْرٍ وَعُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا وَإِنَّهُمْ قَالُوا لِي اصْبِرْ فَإِنَّكَ تُفْطِرُ عِنْدَنَا الْقَابِلَةَ ثُمَّ دَعَا بِمُصْحَفٍ فَنَشَرَهُ بَيْنَ يَدَيْهِ فَقُتِلَ وَهُوَ بَيْنَ يَدَيْهِ.
Usmon ibn Affon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U yigirma qulni ozod qildi va ishton keltirishni soʻrab, uni ustiga bogʻladi. U buni na johiliyatda, na Islomda kiygan edi. Soʻng: «Men kecha tushimda Rasululloh ﷺni koʻrdim, Abu Bakr va Umar (roziyallohu anhumo)ni ham koʻrdim. Ular menga: ‹Sabr qil, chunki sen ertaga bizning huzurimizda ogʻiz ochasan›, dedilar», dedi. Soʻng Mushaf keltirishni soʻrab, uni oldiga yoydi va oldida yoyilgan holda oʻldirildi.