حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ، مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُسْلِمٍ الْعَبْدِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو كَثِيرٍ، مَوْلَى الْأَنْصَارِ قَالَ كُنْتُ مَعَ سَيِّدِي عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حَيْثُ قُتِلَ أَهْلُ النَّهْرَوَانِ فَكَأَنَّ النَّاسَ وَجَدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ مِنْ قَتْلِهِمْ فَقَالَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ حَدَّثَنَا بِأَقْوَامٍ يَمْرُقُونَ مِنْ الدِّينِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنْ الرَّمِيَّةِ ثُمَّ لَا يَرْجِعُونَ فِيهِ أَبَدًا حَتَّى يَرْجِعَ السَّهْمُ عَلَى فُوقِهِ وَإِنَّ آيَةَ ذَلِكَ أَنَّ فِيهِمْ رَجُلًا أَسْوَدَ مُخْدَجَ الْيَدِ إِحْدَى يَدَيْهِ كَثَدْيِ الْمَرْأَةِ لَهَا حَلَمَةٌ كَحَلَمَةِ ثَدْيِ الْمَرْأَةِ حَوْلَهُ سَبْعُ هُلْبَاتٍ فَالْتَمِسُوهُ فَإِنِّي أُرَاهُ فِيهِمْ فَالْتَمَسُوهُ فَوَجَدُوهُ إِلَى شَفِيرِ النَّهَرِ تَحْتَ الْقَتْلَى فَأَخْرَجُوهُ فَكَبَّرَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ صَدَقَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَإِنَّهُ لَمُتَقَلِّدٌ قَوْسًا لَهُ عَرَبِيَّةً فَأَخَذَهَا بِيَدِهِ فَجَعَلَ يَطْعَنُ بِهَا فِي مُخْدَجَتِهِ وَيَقُولُ صَدَقَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَكَبَّرَ النَّاسُ حِينَ رَأَوْهُ وَاسْتَبْشَرُوا وَذَهَبَ عَنْهُمْ مَا كَانُوا يَجِدُونَ.
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nahravon ahli oʻldirilganda odamlar goʻyo ularning oʻldirilishidan koʻngillari xijil boʻlgandek edi. Shunda Ali (roziyallohu anhu): «Ey odamlar, Rasululloh ﷺ bizga bir qavm haqida gapirgan edilar: ular oʻq oʻljadan oʻtib ketganidek dindan chiqib ketadilar, soʻng oʻq oʻz paykoniga qaytmaguncha ular dinga aslo qaytmaydilar. Uning belgisi shundaki, ularning orasida qoʻli nuqsonli qora tanli bir kishi bor, uning bir qoʻli xuddi ayolning koʻkragidek boʻlib, unda ayolning koʻkragidagi soʻrgʻich kabi soʻrgʻich bor, uning atrofida yettita qattiq tuk bor. Uni izlanglar, chunki men uni ular orasida deb bilaman», dedi. Ular uni izlab, daryoning chetidan oʻliklar ostidan topdilar va chiqarib olishdi. Shunda Ali (roziyallohu anhu) takbir aytib: «Allohu akbar, Alloh va Uning Rasuli rost aytdilar», dedi. U kishining oʻzida arabiy kamon bor edi, uni qoʻliga oldi va oʻsha nuqsonli qoʻlni u bilan turtib: «Alloh va Uning Rasuli rost aytdilar», derdi. Odamlar buni koʻrganda takbir aytishdi, xursand boʻlishdi va koʻngillaridagi xijillik ketdi.Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Наҳравон аҳли ўлдирилганда одамлар гўё уларнинг ўлдирилишидан кўнгиллари хижил бўлгандек эди. Шунда Али (розияллоҳу анҳу): «Эй одамлар, Расулуллоҳ ﷺ бизга бир қавм ҳақида гапирган эдилар: улар ўқ ўлжадан ўтиб кетганидек диндан чиқиб кетадилар, сўнг ўқ ўз пайконига қайтмагунча улар динга асло қайтмайдилар. Унинг белгиси шундаки, уларнинг орасида қўли нуқсонли қора танли бир киши бор, унинг бир қўли худди аёлнинг кўкрагидек бўлиб, унда аёлнинг кўкрагидаги сўрғич каби сўрғич бор, унинг атрофида еттита қаттиқ тук бор. Уни изланглар, чунки мен уни улар орасида деб биламан», деди. Улар уни излаб, дарёнинг четидан ўликлар остидан топдилар ва чиқариб олишди. Шунда Али (розияллоҳу анҳу) такбир айтиб: «Аллоҳу акбар, Аллоҳ ва Унинг Расули рост айтдилар», деди. У кишининг ўзида арабий камон бор эди, уни қўлига олди ва ўша нуқсонли қўлни у билан туртиб: «Аллоҳ ва Унинг Расули рост айтдилар», дерди. Одамлар буни кўрганда такбир айтишди, хурсанд бўлишди ва кўнгилларидаги хижиллик кетди.