حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ، مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَلَمَةَ يَعْنِي ابْنَ كُهَيْلٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يُحَدِّثُ، عَنْ حَبَّةَ الْعُرَنِيِّ، قَالَ رَأَيْتُ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ ضَحِكَ عَلَى الْمِنْبَرِ لَمْ أَرَهُ ضَحِكَ ضَحِكًا أَكْثَرَ مِنْهُ حَتَّى بَدَتْ نَوَاجِذُهُ ثُمَّ قَالَ ذَكَرْتُ قَوْلَ أَبِي طَالِبٍ ظَهَرَ عَلَيْنَا أَبُو طَالِبٍ وَأَنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَحْنُ نُصَلِّي بِبَطْنِ نَخْلَةَ فَقَالَ مَاذَا تَصْنَعَانِ يَا ابْنَ أَخِي فَدَعَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْإِسْلَامِ فَقَالَ مَا بِالَّذِي تَصْنَعَانِ بَأْسٌ أَوْ بِالَّذِي تَقُولَانِ بَأْسٌ وَلَكِنْ وَاللَّهِ لَا تَعْلُوَنِي اسْتِي أَبَدًا وَضَحِكَ تَعَجُّبًا لِقَوْلِ أَبِيهِ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ لَا أَعْتَرِفُ أَنَّ عَبْدًا لَكَ مِنْ هَذِهِ الْأُمَّةِ عَبَدَكَ قَبْلِي غَيْرَ نَبِيِّكَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ لَقَدْ صَلَّيْتُ قَبْلَ أَنْ يُصَلِّيَ النَّاسُ سَبْعًا.
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U zot minbarda shu qadar kulganlarki, ozoriq tishlari koʻrinib ketdi, men u zotni bundan koʻra koʻproq kulganlarini koʻrmagan edim. Soʻng: «Men Abu Tolibning soʻzini esladim. Men Rasululloh ﷺ bilan birga Batni Naxlada namoz oʻqiyotganimizda, Abu Tolib bizning tepamizga chiqib keldi va: ‹Ey jiyanim, siz ikkovingiz nima qilyapsizlar?› dedi. Rasululloh ﷺ uni Islomga daʼvat qildilar. Shunda u: ‹Sizlar qilayotgan narsada yoki aytayotgan narsada zarar yoʻq, lekin, Allohga qasamki, orqam hech qachon mendan yuqori boʻlmaydi (yaʼni sajda qilmayman)›, dedi», dedilar. U zot otasining soʻzidan taajjublanib kuldilar. Soʻng: «Allohim, men bu ummatdan Sening Paygʻambaringdan boshqa mendan oldin Senga ibodat qilgan bir bandang borligini bilmayman», deb uch marta aytdilar. Soʻng: «Men odamlar namoz oʻqishdan yetti yil oldin namoz oʻqiganman», dedilar.Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У зот минбарда шу қадар кулганларки, озориқ тишлари кўриниб кетди, мен у зотни бундан кўра кўпроқ кулганларини кўрмаган эдим. Сўнг: «Мен Абу Толибнинг сўзини эсладим. Мен Расулуллоҳ ﷺ билан бирга Батни Нахлада намоз ўқиётганимизда, Абу Толиб бизнинг тепамизга чиқиб келди ва: ‹Эй жияним, сиз икковингиз нима қиляпсизлар?› деди. Расулуллоҳ ﷺ уни Исломга даъват қилдилар. Шунда у: ‹Сизлар қилаётган нарсада ёки айтаётган нарсада зарар йўқ, лекин, Аллоҳга қасамки, орқам ҳеч қачон мендан юқори бўлмайди (яъни сажда қилмайман)›, деди», дедилар. У зот отасининг сўзидан таажжубланиб кулдилар. Сўнг: «Аллоҳим, мен бу умматдан Сенинг Пайғамбарингдан бошқа мендан олдин Сенга ибодат қилган бир банданг борлигини билмайман», деб уч марта айтдилар. Сўнг: «Мен одамлар намоз ўқишдан етти йил олдин намоз ўқиганман», дедилар.