حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ يَعْنِي ابْنَ رَاشِدٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ، عَنْ فَضَالَةَ بْنِ أَبِي فَضَالَةَ الْأَنْصَارِيِّ، وَكَانَ أَبُو فَضَالَةَ، مِنْ أَهْلِ بَدْرٍ قَالَ خَرَجْتُ مَعَ أَبِي عَائِدًا لِعَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ مِنْ مَرَضٍ أَصَابَهُ ثَقُلَ مِنْهُ قَالَ فَقَالَ لَهُ أَبِي مَا يُقِيمُكَ فِي مَنْزِلِكَ هَذَا لَوْ أَصَابَكَ أَجَلُكَ لَمْ يَلِكَ إِلَّا أَعْرَابُ جُهَيْنَةَ تُحْمَلُ إِلَى الْمَدِينَةِ فَإِنْ أَصَابَكَ أَجَلُكَ وَلِيَكَ أَصْحَابُكَ وَصَلَّوْا عَلَيْكَ فَقَالَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَهِدَ إِلَيَّ أَنْ لَا أَمُوتَ حَتَّى أُؤَمَّرَ ثُمَّ تُخْضَبَ هَذِهِ يَعْنِي لِحْيَتَهُ مِنْ دَمِ هَذِهِ يَعْنِي هَامَتَهُ فَقُتِلَ وَقُتِلَ أَبُو فَضَالَةَ مَعَ عَلِيٍّ يَوْمَ صِفِّينَ.
Ali ibn Abi Tolib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Fazola ibn Abu Fazola aytadi: Men otam bilan birga Ali ibn Abi Tolib (roziyallohu anhu)ni ogʻir kasal boʻlib qolganida koʻrgani chiqdim. Otam unga: «Sizni shu manzilingizda ushlab turgan narsa nima? Agar ajalingiz yetsa, jasadingizga Juhayna aʼrobiylaridan boshqa hech kim qaramaydi, keyin Madinaga koʻtarib boriladi. Agar ajalingiz yetsa, sahobalaringiz jasadingizga qaraydi va sizga janoza oʻqiydi», dedi. Shunda Ali (roziyallohu anhu): «Rasululloh ﷺ menga: ‹Sen amir qilinmaguningcha oʻlmaysan, soʻng mana bu — yaʼni soqolim — mana bunung — yaʼni boshimning — qonidan boʻyaladi›, deb ahd qilganlar», dedi. Keyin u oʻldirildi, Abu Fazola ham Siffiyn kunida Ali bilan birga oʻldirildi.Али ибн Аби Толиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Фазола ибн Абу Фазола айтади: Мен отам билан бирга Али ибн Аби Толиб (розияллоҳу анҳу)ни оғир касал бўлиб қолганида кўргани чиқдим. Отам унга: «Сизни шу манзилингизда ушлаб турган нарса нима? Агар ажалингиз етса, жасадингизга Жуҳайна аъробийларидан бошқа ҳеч ким қарамайди, кейин Мадинага кўтариб борилади. Агар ажалингиз етса, саҳобаларингиз жасадингизга қарайди ва сизга жаноза ўқийди», деди. Шунда Али (розияллоҳу анҳу): «Расулуллоҳ ﷺ менга: ‹Сен амир қилинмагунингча ўлмайсан, сўнг мана бу — яъни соқолим — мана бунунг — яъни бошимнинг — қонидан бўялади›, деб аҳд қилганлар», деди. Кейин у ўлдирилди, Абу Фазола ҳам Сиффийн кунида Али билан бирга ўлдирилди.