حَدَّثَنَا عَفَّانُ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، أَنْبَأَنَا عَطَاءُ بْنُ السَّائِبِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَلِيٍّ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا زَوَّجَهُ فَاطِمَةَ بَعَثَ مَعَهُ بِخَمِيلَةٍ وَوِسَادَةٍ مِنْ أَدَمٍ حَشْوُهَا لِيفٌ وَرَحَيَيْنِ وَسِقَاءٍ وَجَرَّتَيْنِ فَقَالَ عَلِيٌّ لِفَاطِمَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا ذَاتَ يَوْمٍ وَاللَّهِ لَقَدْ سَنَوْتُ حَتَّى لَقَدْ اشْتَكَيْتُ صَدْرِي قَالَ وَقَدْ جَاءَ اللَّهُ أَبَاكِ بِسَبْيٍ فَاذْهَبِي فَاسْتَخْدِمِيهِ فَقَالَتْ وَأَنَا وَاللَّهِ قَدْ طَحَنْتُ حَتَّى مَجَلَتْ يَدَايَ فَأَتَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَا جَاءَ بِكِ أَيْ بُنَيَّةُ قَالَتْ جِئْتُ لَأُسَلِّمَ عَلَيْكَ وَاسْتَحْيَا أَنْ تَسْأَلَهُ وَرَجَعَتْ فَقَالَ مَا فَعَلْتِ قَالَتْ اسْتَحْيَيْتُ أَنْ أَسْأَلَهُ فَأَتَيْنَاهُ جَمِيعًا فَقَالَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاللَّهِ لَقَدْ سَنَوْتُ حَتَّى اشْتَكَيْتُ صَدْرِي وَقَالَتْ فَاطِمَةُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَدْ طَحَنْتُ حَتَّى مَجَلَتْ يَدَايَ وَقَدْ جَاءَكَ اللَّهُ بِسَبْيٍ وَسَعَةٍ فَأَخْدِمْنَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاللَّهِ لَا أُعْطِيكُمَا وَأَدَعُ أَهْلَ الصُّفَّةِ تَطْوَ بُطُونُهُمْ لَا أَجِدُ مَا أُنْفِقُ عَلَيْهِمْ وَلَكِنِّي أَبِيعُهُمْ وَأُنْفِقُ عَلَيْهِمْ أَثْمَانَهُمْ فَرَجَعَا فَأَتَاهُمَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ دَخَلَا فِي قَطِيفَتِهِمَا إِذَا غَطَّتْ رُءُوسَهُمَا تَكَشَّفَتْ أَقْدَامُهُمَا وَإِذَا غَطَّيَا أَقْدَامَهُمَا تَكَشَّفَتْ رُءُوسُهُمَا فَثَارَا فَقَالَ مَكَانَكُمَا ثُمَّ قَالَ أَلَا أُخْبِرُكُمَا بِخَيْرٍ مِمَّا سَأَلْتُمَانِي قَالَا بَلَى فَقَالَ كَلِمَاتٌ عَلَّمَنِيهِنَّ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام فَقَالَ تُسَبِّحَانِ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلَاةٍ عَشْرًا وَتَحْمَدَانِ عَشْرًا وَتُكَبِّرَانِ عَشْرًا وَإِذَا أَوَيْتُمَا إِلَى فِرَاشِكُمَا فَسَبِّحَا ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ وَاحْمَدَا ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ وَكَبِّرَا أَرْبَعًا وَثَلَاثِينَ قَالَ فَوَاللَّهِ مَا تَرَكْتُهُنَّ مُنْذُ عَلَّمَنِيهِنَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَقَالَ لَهُ ابْنُ الْكَوَّاءِ وَلَا لَيْلَةَ صِفِّينَ فَقَالَ قَاتَلَكُمْ اللَّهُ يَا أَهْلَ الْعِرَاقِ نَعَمْ وَلَا لَيْلَةَ صِفِّينَ.
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Fotimani unga turmushga berganlarida, u bilan birga bir baxmal choyshab, ichi xurmo tolasi bilan toʻldirilgan teri yostiq, ikki tegirmon toshi, bir meshsuv va ikki koʻza joʻnatdilar. Ali bir kuni Fotimaga: «Vallohi, koʻksim ogʻriguncha suv tashidim», dedi. Soʻng: «Otangga asirlar keltirildi, borib undan bir xizmatchi soʻra», dedi. Fotima: «Vallohi, men ham qoʻllarim qavarib ketguncha un tortdim», dedi. Shunda u Nabiy ﷺ ning huzurlariga bordi. U zot: «Nima uchun kelding, ey qizim?» dedilar. U: «Sizga salom berish uchun keldim», dedi va soʻrashga uyalib qaytib ketdi. Ali: «Nima qilding?» dedi. U: «Undan soʻrashga uyaldim», dedi. Soʻng ikkalamiz birga bordik. Ali: «Ey Allohning Rasuli, vallohi, koʻksim ogʻriguncha suv tashidim», dedi. Fotima: «Qoʻllarim qavarib ketguncha un tortdim, Alloh sizga asir va kenglik keltirdi, bizga bir xizmatchi bering», dedi. Rasululloh ﷺ: «Vallohi, men suffa ahlini qorinlari ochlikdan buralgan holda, ularga sarflashga hech narsa topolmayotgan bir paytda sizlarga bera olmayman. Balki men ularni sotib, pullarini ularga sarflayman», dedilar. Shundan soʻng ikkalasi qaytib ketdi. Soʻng Nabiy ﷺ ularning huzuriga keldilar. Ular shunday choyshabga oʻranib olgan edilarki, u boshlarini yopsa oyoqlari ochilib qolar, oyoqlarini yopsa boshlari ochilib qolar edi. Ular turmoqchi boʻldilar, lekin u zot: «Joyingizda qoling», dedilar. Soʻng: «Sizlarga soʻraganingizdan yaxshiroq narsani aytib bermaymi?» dedilar. Ular: «Ha», dedilar. U zot: «Bular menga Jibril alayhissalom oʻrgatgan kalimalardir», dedilar va: «Har namozdan soʻng oʻn marta tasbeh ayting (Subhanalloh), oʻn marta hamd ayting (Alhamdulillah), oʻn marta takbir ayting (Allohu akbar). Toʻshagingizga yotganingizda esa oʻttiz uch marta tasbeh, oʻttiz uch marta hamd va oʻttiz toʻrt marta takbir ayting», dedilar. Ali: «Vallohi, Rasululloh ﷺ menga bularni oʻrgatganlaridan beri hech qachon tark qilmadim», dedi. Ibn Kavvo unga: «Siffiyn kechasi ham tark qilmadingizmi?» dedi. U: «Alloh sizni halok qilsin, ey Iroq ahli! Ha, Siffiyn kechasi ham tark qilmadim», dedi.Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Фотимани унга турмушга берганларида, у билан бирга бир бахмал чойшаб, ичи хурмо толаси билан тўлдирилган тери ёстиқ, икки тегирмон тоши, бир мешсув ва икки кўза жўнатдилар. Али бир куни Фотимага: «Валлоҳи, кўксим оғригунча сув ташидим», деди. Сўнг: «Отангга асирлар келтирилди, бориб ундан бир хизматчи сўра», деди. Фотима: «Валлоҳи, мен ҳам қўлларим қавариб кетгунча ун тортдим», деди. Шунда у Набий ﷺ нинг ҳузурларига борди. У зот: «Нима учун келдинг, эй қизим?» дедилар. У: «Сизга салом бериш учун келдим», деди ва сўрашга уялиб қайтиб кетди. Али: «Нима қилдинг?» деди. У: «Ундан сўрашга уялдим», деди. Сўнг иккаламиз бирга бордик. Али: «Эй Аллоҳнинг Расули, валлоҳи, кўксим оғригунча сув ташидим», деди. Фотима: «Қўлларим қавариб кетгунча ун тортдим, Аллоҳ сизга асир ва кенглик келтирди, бизга бир хизматчи беринг», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Валлоҳи, мен суффа аҳлини қоринлари очликдан буралган ҳолда, уларга сарфлашга ҳеч нарса тополмаётган бир пайтда сизларга бера олмайман. Балки мен уларни сотиб, пулларини уларга сарфлайман», дедилар. Шундан сўнг иккаласи қайтиб кетди. Сўнг Набий ﷺ уларнинг ҳузурига келдилар. Улар шундай чойшабга ўраниб олган эдиларки, у бошларини ёпса оёқлари очилиб қолар, оёқларини ёпса бошлари очилиб қолар эди. Улар турмоқчи бўлдилар, лекин у зот: «Жойингизда қолинг», дедилар. Сўнг: «Сизларга сўраганингиздан яхшироқ нарсани айтиб бермайми?» дедилар. Улар: «Ҳа», дедилар. У зот: «Булар менга Жибрил алайҳиссалом ўргатган калималардир», дедилар ва: «Ҳар намоздан сўнг ўн марта тасбеҳ айтинг (Субҳаналлоҳ), ўн марта ҳамд айтинг (Алҳамдулиллаҳ), ўн марта такбир айтинг (Аллоҳу акбар). Тўшагингизга ётганингизда эса ўттиз уч марта тасбеҳ, ўттиз уч марта ҳамд ва ўттиз тўрт марта такбир айтинг», дедилар. Али: «Валлоҳи, Расулуллоҳ ﷺ менга буларни ўргатганларидан бери ҳеч қачон тарк қилмадим», деди. Ибн Кавво унга: «Сиффийн кечаси ҳам тарк қилмадингизми?» деди. У: «Аллоҳ сизни ҳалок қилсин, эй Ироқ аҳли! Ҳа, Сиффийн кечаси ҳам тарк қилмадим», деди.