حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ، حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ حَنَشٍ، عَنْ عَلِيٍّ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْيَمَنِ قَالَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ تَبْعَثُنِي إِلَى قَوْمٍ أَسَنَّ مِنِّي وَأَنَا حَدِيثٌ لَا أُبْصِرُ الْقَضَاءَ قَالَ فَوَضَعَ يَدَهُ عَلَى صَدْرِي وَقَالَ اللَّهُمَّ ثَبِّتْ لِسَانَهُ وَاهْدِ قَلْبَهُ يَا عَلِيُّ إِذَا جَلَسَ إِلَيْكَ الْخَصْمَانِ فَلَا تَقْضِ بَيْنَهُمَا حَتَّى تَسْمَعَ مِنْ الْآخَرِ كَمَا سَمِعْتَ مِنْ الْأَوَّلِ فَإِنَّكَ إِذَا فَعَلْتَ ذَلِكَ تَبَيَّنَ لَكَ الْقَضَاءُ قَالَ فَمَا اخْتَلَفَ عَلَيَّ قَضَاءٌ بَعْدُ أَوْ مَا أَشْكَلَ عَلَيَّ قَضَاءٌ بَعْدُ.
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ meni Yamanga yubordilar. Men: «Ey Rasululloh, meni oʻzimdan yoshi katta boʻlgan qavmga yubormoqdasiz, holbuki men yoshman va qazovat qilishni bilmayman», dedim. Shunda u zot qoʻllarini koʻksimga qoʻyib: «Ey Alloh, uning tilini sobit qil va qalbini hidoyat et. Ey Ali, oldingga ikki daʼvogar oʻtirsa, birinchisini eshitganingdek ikkinchisini ham eshitmaguningcha ular oʻrtasida hukm chiqarma. Agar shunday qilsang, hukm senga ravshan boʻladi», dedilar. Ali dedi: Shundan keyin hukm chiqarishda hech qachon adashmadim va hukmda hech qachon shubhaga tushmadim.Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ мени Яманга юбордилар. Мен: «Эй Расулуллоҳ, мени ўзимдан ёши катта бўлган қавмга юбормоқдасиз, ҳолбуки мен ёшман ва қазоват қилишни билмайман», дедим. Шунда у зот қўлларини кўксимга қўйиб: «Эй Аллоҳ, унинг тилини собит қил ва қалбини ҳидоят эт. Эй Али, олдингга икки даъвогар ўтирса, биринчисини эшитганингдек иккинчисини ҳам эшитмагунингча улар ўртасида ҳукм чиқарма. Агар шундай қилсанг, ҳукм сенга равшан бўлади», дедилар. Али деди: Шундан кейин ҳукм чиқаришда ҳеч қачон адашмадим ва ҳукмда ҳеч қачон шубҳага тушмадим.