حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ هِلَالِ بْنِ يِسَافٍ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُخَيْمِرَةَ عَنْ رَجُلٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَتَلَ رَجُلًا مِنْ أَهْلِ الذِّمَّةِ لَمْ يَجِدْ رِيحَ الْجَنَّةِ وَإِنَّ رِيحَهَا لَيُوجَدُ مِنْ مَسِيرَةِ سَبْعِينَ عَامًا
Qosim ibn Muxaymira (rahimahulloh) Paygʻambar ﷺ sahobalaridan bir kishidan rivoyat qiladiki, Rasululloh ﷺ: «Kimki zimmiy ahli boʻlgan bir kishini oʻldirsa, jannatning hidini hidlay olmaydi. Uning hidi esa yetmish yillik yoʻl masofasidan sezilib turadi», dedilar.Қосим ибн Мухаймира (раҳимаҳуллоҳ) Пайғамбар ﷺ саҳобаларидан бир кишидан ривоят қиладики, Расулуллоҳ ﷺ: «Кимки зиммий аҳли бўлган бир кишини ўлдирса, жаннатнинг ҳидини ҳидлай олмайди. Унинг ҳиди эса етмиш йиллик йўл масофасидан сезилиб туради», дедилар.