حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ أَبُو الْعَبَّاسِ الدِّمَشْقِيُّ بِمَكَّةَ إِمْلَاءً قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ جَابِرٍ الطَّائِيُّ قَاضِي حِمْصَ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ الْحَضْرَمِيُّ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ سَمِعَ النَّوَّاسَ بْنَ سَمْعَانَ الْكِلَابِيَّ قَالَذَكَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الدَّجَّالَ ذَاتَ غَدَاةٍ فَخَفَّضَ فِيهِ وَرَفَّعَ حَتَّى ظَنَنَّاهُ فِي طَائِفَةِ النَّخْلِ فَلَمَّا رُحْنَا إِلَيْهِ عَرَفَ ذَلِكَ فِي وُجُوهِنَا فَسَأَلْنَاهُ فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ ذَكَرْتَ الدَّجَّالَ الْغَدَاةَ فَخَفَّضْتَ فِيهِ وَرَفَّعْتَ حَتَّى ظَنَنَّاهُ فِي طَائِفَةِ النَّخْلِ قَالَ غَيْرُ الدَّجَّالِ أَخْوَفُنِي عَلَيْكُمْ فَإِنْ يَخْرُجْ وَأَنَا فِيكُمْ فَأَنَا حَجِيجُهُ دُونَكُمْ وَإِنْ يَخْرُجْ وَلَسْتُ فِيكُمْ فَامْرُؤٌ حَجِيجُ نَفْسِهِ وَاللَّهُ خَلِيفَتِي عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ إِنَّهُ شَابٌّ جَعْدٌ قَطَطٌ عَيْنُهُ طَافِيَةٌ وَإِنَّهُ يَخْرُجُ مِنْ خِلَّةٍ بَيْنَ الشَّامِ وَالْعِرَاقِ فَعَاثَ يَمِينًا وَشِمَالًا يَا عِبَادَ اللَّهِ اثْبُتُوا قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا لُبْثُهُ فِي الْأَرْضِ قَالَ أَرْبَعِينَ يَوْمًا يَوْمٌ كَسَنَةٍ وَيَوْمٌ كَشَهْرٍ وَيَوْمٌ كَجُمُعَةٍ وَسَائِرُ أَيَّامِهِ كَأَيَّامِكُمْ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَذَلِكَ الْيَوْمُ الَّذِي هُوَ كَسَنَةٍ أَيَكْفِينَا فِيهِ صَلَاةُ يَوْمٍ وَلَيْلَةٍ قَالَ لَا اقْدُرُوا لَهُ قَدْرَهُ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَمَا إِسْرَاعُهُ فِي الْأَرْضِ قَالَ كَالْغَيْثِ اسْتَدْبَرَتْهُ الرِّيحُ قَالَ فَيَمُرُّ بِالْحَيِّ فَيَدْعُوهُمْ فَيَسْتَجِيبُونَ لَهُ
Navvos ibn Samʼon al-Kilobiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kuni ertalab Rasululloh ﷺ Dajjolni zikr qildilar. U haqida (gohi) past, (gohi) baland gapirdilar, hatto biz uni xurmozorning bir tomonida (yaqindagina) deb oʻyladik. Soʻng uning oldiga (qaytib) borganimizda, u zot buni bizning yuzlarimizdan sezdilar. Biz u zotdan soʻrab: «Yo Rasululloh! Siz ertalab Dajjolni zikr qildingiz, u haqida past va baland gapirdingiz, hatto biz uni xurmozorda (yaqin) deb oʻyladik», dedik. U zot dedilar: «Men sizlar uchun Dajjoldan koʻra boshqa narsalardan koʻproq qoʻrqaman. Agar u men sizlarning oranglarda boʻlganimda chiqsa, men sizlarning oʻrningizga unga qarshi hujjat keltiraman; agar men oranglarda yoʻq paytda chiqsa, har bir kishi oʻzi uchun oʻzi hujjat keltiruvchidir va Alloh har bir musulmon uzra mening oʻrnimga (qoʻriqchi) xalifadir. Albatta u jingalak, qattiq jingalak sochli yigit boʻladi, koʻzi boʻrtib chiqqan. Albatta u Shom bilan Iroq oraligʻidan chiqadi-da, oʻngga ham, chapga ham buzgʻunchilik qiladi. Ey Allohning bandalari, sobit turinglar!» Biz: «Yo Rasululloh! Uning yer yuzida turishi qancha boʻladi?» dedik. U zot: «Qirq kun: bir kuni bir yilday, bir kuni bir oyday, bir kuni bir haftaday, qolgan kunlari esa sizlarning kunlaringizday boʻladi», dedilar. Biz: «Yo Rasululloh! Bir yilga teng boʻlgan oʻsha kunda bizga bir kun va bir kechalik namoz yetadimi?» dedik. U zot: «Yoʻq, balki unga oʻlchamiga koʻra (vaqt) belgilab olinglar», dedilar. Biz: «Yo Rasululloh! Uning yer yuzida tezligi qanday?» dedik. U zot: «Shamol orqasidan haydab kelayotgan yomgʻirday», dedilar. Soʻng dedilar: «U bir qavm yonidan oʻtadi-da, ularni (oʻziga) chaqiradi, ular esa unga javob beradilar».Наввос ибн Самъон ал-Килобий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир куни эрталаб Расулуллоҳ ﷺ Дажжолни зикр қилдилар. У ҳақида (гоҳи) паст, (гоҳи) баланд гапирдилар, ҳатто биз уни хурмозорнинг бир томонида (яқиндагина) деб ўйладик. Сўнг унинг олдига (қайтиб) борганимизда, у зот буни бизнинг юзларимиздан сездилар. Биз у зотдан сўраб: «Ё Расулуллоҳ! Сиз эрталаб Дажжолни зикр қилдингиз, у ҳақида паст ва баланд гапирдингиз, ҳатто биз уни хурмозорда (яқин) деб ўйладик», дедик. У зот дедилар: «Мен сизлар учун Дажжолдан кўра бошқа нарсалардан кўпроқ қўрқаман. Агар у мен сизларнинг орангларда бўлганимда чиқса, мен сизларнинг ўрнингизга унга қарши ҳужжат келтираман; агар мен орангларда йўқ пайтда чиқса, ҳар бир киши ўзи учун ўзи ҳужжат келтирувчидир ва Аллоҳ ҳар бир мусулмон узра менинг ўрнимга (қўриқчи) халифадир. Албатта у жингалак, қаттиқ жингалак сочли йигит бўлади, кўзи бўртиб чиққан. Албатта у Шом билан Ироқ оралиғидан чиқади-да, ўнгга ҳам, чапга ҳам бузғунчилик қилади. Эй Аллоҳнинг бандалари, собит туринглар!» Биз: «Ё Расулуллоҳ! Унинг ер юзида туриши қанча бўлади?» дедик. У зот: «Қирқ кун: бир куни бир йилдай, бир куни бир ойдай, бир куни бир ҳафтадай, қолган кунлари эса сизларнинг кунларингиздай бўлади», дедилар. Биз: «Ё Расулуллоҳ! Бир йилга тенг бўлган ўша кунда бизга бир кун ва бир кечалик намоз етадими?» дедик. У зот: «Йўқ, балки унга ўлчамига кўра (вақт) белгилаб олинглар», дедилар. Биз: «Ё Расулуллоҳ! Унинг ер юзида тезлиги қандай?» дедик. У зот: «Шамол орқасидан ҳайдаб келаётган ёмғирдай», дедилар. Сўнг дедилар: «У бир қавм ёнидан ўтади-да, уларни (ўзига) чақиради, улар эса унга жавоб берадилар».