حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ أَبُو الْعَبَّاسِ الدِّمَشْقِيُّ بِمَكَّةَ إِمْلَاءً قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ جَابِرٍ الطَّائِيُّ قَاضِي حِمْصَ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ الْحَضْرَمِيُّ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ سَمِعَ النَّوَّاسَ بْنَ سَمْعَانَ الْكِلَابِيَّ قَالَذَكَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الدَّجَّالَ ذَاتَ غَدَاةٍ فَخَفَّضَ فِيهِ وَرَفَّعَ حَتَّى ظَنَنَّاهُ فِي طَائِفَةِ النَّخْلِ فَلَمَّا رُحْنَا إِلَيْهِ عَرَفَ ذَلِكَ فِي وُجُوهِنَا فَسَأَلْنَاهُ فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ ذَكَرْتَ الدَّجَّالَ الْغَدَاةَ فَخَفَّضْتَ فِيهِ وَرَفَّعْتَ حَتَّى ظَنَنَّاهُ فِي طَائِفَةِ النَّخْلِ قَالَ غَيْرُ الدَّجَّالِ أَخْوَفُنِي عَلَيْكُمْ فَإِنْ يَخْرُجْ وَأَنَا فِيكُمْ فَأَنَا حَجِيجُهُ دُونَكُمْ وَإِنْ يَخْرُجْ وَلَسْتُ فِيكُمْ فَامْرُؤٌ حَجِيجُ نَفْسِهِ وَاللَّهُ خَلِيفَتِي عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ إِنَّهُ شَابٌّ جَعْدٌ قَطَطٌ عَيْنُهُ طَافِيَةٌ وَإِنَّهُ يَخْرُجُ مِنْ خِلَّةٍ بَيْنَ الشَّامِ وَالْعِرَاقِ فَعَاثَ يَمِينًا وَشِمَالًا يَا عِبَادَ اللَّهِ اثْبُتُوا قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا لُبْثُهُ فِي الْأَرْضِ قَالَ أَرْبَعِينَ يَوْمًا يَوْمٌ كَسَنَةٍ وَيَوْمٌ كَشَهْرٍ وَيَوْمٌ كَجُمُعَةٍ وَسَائِرُ أَيَّامِهِ كَأَيَّامِكُمْ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَذَلِكَ الْيَوْمُ الَّذِي هُوَ كَسَنَةٍ أَيَكْفِينَا فِيهِ صَلَاةُ يَوْمٍ وَلَيْلَةٍ قَالَ لَا اقْدُرُوا لَهُ قَدْرَهُ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَمَا إِسْرَاعُهُ فِي الْأَرْضِ قَالَ كَالْغَيْثِ اسْتَدْبَرَتْهُ الرِّيحُ قَالَ فَيَمُرُّ بِالْحَيِّ فَيَدْعُوهُمْ فَيَسْتَجِيبُونَ لَهُ

Navvos ibn Samʼon al-Kilobiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kuni ertalab Rasululloh ﷺ Dajjolni zikr qildilar. U haqida (gohi) past, (gohi) baland gapirdilar, hatto biz uni xurmozorning bir tomonida (yaqindagina) deb oʻyladik. Soʻng uning oldiga (qaytib) borganimizda, u zot buni bizning yuzlarimizdan sezdilar. Biz u zotdan soʻrab: «Yo Rasululloh! Siz ertalab Dajjolni zikr qildingiz, u haqida past va baland gapirdingiz, hatto biz uni xurmozorda (yaqin) deb oʻyladik», dedik. U zot dedilar: «Men sizlar uchun Dajjoldan koʻra boshqa narsalardan koʻproq qoʻrqaman. Agar u men sizlarning oranglarda boʻlganimda chiqsa, men sizlarning oʻrningizga unga qarshi hujjat keltiraman; agar men oranglarda yoʻq paytda chiqsa, har bir kishi oʻzi uchun oʻzi hujjat keltiruvchidir va Alloh har bir musulmon uzra mening oʻrnimga (qoʻriqchi) xalifadir. Albatta u jingalak, qattiq jingalak sochli yigit boʻladi, koʻzi boʻrtib chiqqan. Albatta u Shom bilan Iroq oraligʻidan chiqadi-da, oʻngga ham, chapga ham buzgʻunchilik qiladi. Ey Allohning bandalari, sobit turinglar!» Biz: «Yo Rasululloh! Uning yer yuzida turishi qancha boʻladi?» dedik. U zot: «Qirq kun: bir kuni bir yilday, bir kuni bir oyday, bir kuni bir haftaday, qolgan kunlari esa sizlarning kunlaringizday boʻladi», dedilar. Biz: «Yo Rasululloh! Bir yilga teng boʻlgan oʻsha kunda bizga bir kun va bir kechalik namoz yetadimi?» dedik. U zot: «Yoʻq, balki unga oʻlchamiga koʻra (vaqt) belgilab olinglar», dedilar. Biz: «Yo Rasululloh! Uning yer yuzida tezligi qanday?» dedik. U zot: «Shamol orqasidan haydab kelayotgan yomgʻirday», dedilar. Soʻng dedilar: «U bir qavm yonidan oʻtadi-da, ularni (oʻziga) chaqiradi, ular esa unga javob beradilar».Наввос ибн Самъон ал-Килобий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир куни эрталаб Расулуллоҳ ﷺ Дажжолни зикр қилдилар. У ҳақида (гоҳи) паст, (гоҳи) баланд гапирдилар, ҳатто биз уни хурмозорнинг бир томонида (яқиндагина) деб ўйладик. Сўнг унинг олдига (қайтиб) борганимизда, у зот буни бизнинг юзларимиздан сездилар. Биз у зотдан сўраб: «Ё Расулуллоҳ! Сиз эрталаб Дажжолни зикр қилдингиз, у ҳақида паст ва баланд гапирдингиз, ҳатто биз уни хурмозорда (яқин) деб ўйладик», дедик. У зот дедилар: «Мен сизлар учун Дажжолдан кўра бошқа нарсалардан кўпроқ қўрқаман. Агар у мен сизларнинг орангларда бўлганимда чиқса, мен сизларнинг ўрнингизга унга қарши ҳужжат келтираман; агар мен орангларда йўқ пайтда чиқса, ҳар бир киши ўзи учун ўзи ҳужжат келтирувчидир ва Аллоҳ ҳар бир мусулмон узра менинг ўрнимга (қўриқчи) халифадир. Албатта у жингалак, қаттиқ жингалак сочли йигит бўлади, кўзи бўртиб чиққан. Албатта у Шом билан Ироқ оралиғидан чиқади-да, ўнгга ҳам, чапга ҳам бузғунчилик қилади. Эй Аллоҳнинг бандалари, собит туринглар!» Биз: «Ё Расулуллоҳ! Унинг ер юзида туриши қанча бўлади?» дедик. У зот: «Қирқ кун: бир куни бир йилдай, бир куни бир ойдай, бир куни бир ҳафтадай, қолган кунлари эса сизларнинг кунларингиздай бўлади», дедилар. Биз: «Ё Расулуллоҳ! Бир йилга тенг бўлган ўша кунда бизга бир кун ва бир кечалик намоз етадими?» дедик. У зот: «Йўқ, балки унга ўлчамига кўра (вақт) белгилаб олинглар», дедилар. Биз: «Ё Расулуллоҳ! Унинг ер юзида тезлиги қандай?» дедик. У зот: «Шамол орқасидан ҳайдаб келаётган ёмғирдай», дедилар. Сўнг дедилар: «У бир қавм ёнидан ўтади-да, уларни (ўзига) чақиради, улар эса унга жавоб берадилар».

حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ قَالَ سَمِعْتُ يَعْنِي ابْنَ جَابِرٍ يَقُولُ حَدَّثَنِي بُسْرُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ الْحَضْرَمِيُّ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا إِدْرِيسَ الْخَوْلَانِيَّ يَقُولُ سَمِعْتُ النَّوَّاسَ بْنَ سَمْعَانَ الْكِلَابِيَّ يَقُولُسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَا مِنْ قَلْبٍ إِلَّا وَهُوَ بَيْنَ أُصْبُعَيْنِ مِنْ أَصَابِعِ رَبِّ الْعَالَمِينَ إِنْ شَاءَ أَنْ يُقِيمَهُ أَقَامَهُ وَإِنْ شَاءَ أَنْ يُزِيغَهُ أَزَاغَهُ وَكَانَ يَقُولُ يَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قُلُوبَنَا عَلَى دِينِكَ وَالْمِيزَانُ بِيَدِ الرَّحْمَنِ عَزَّ وَجَلَّ يَخْفِضُهُ وَيَرْفَعُهُ

Navvos ibn Samʼon al-Kilobiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺning shunday deyotganlarini eshitdim: «Hech bir qalb yoʻqki, u olamlar Robbining barmoqlaridan ikki barmogʻi orasida boʻlmasa. Agar U uni toʻgʻri turgʻizishni xohlasa, toʻgʻri turgʻizadi; agar uni ogʻdirishni xohlasa, ogʻdiradi». U zot: «Ey qalblarni ogʻdiruvchi Zot, qalblarimizni Oʻz diningda sobit qilgin», der edilar. «Tarozi esa Rahmon azza va jallaning qoʻlidadir, uni pastga tushiradi va yuqoriga koʻtaradi».Наввос ибн Самъон ал-Килобий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деётганларини эшитдим: «Ҳеч бир қалб йўқки, у оламлар Роббининг бармоқларидан икки бармоғи орасида бўлмаса. Агар У уни тўғри турғизишни хоҳласа, тўғри турғизади; агар уни оғдиришни хоҳласа, оғдиради». У зот: «Эй қалбларни оғдирувчи Зот, қалбларимизни Ўз динингда собит қилгин», дер эдилар. «Тарози эса Раҳмон азза ва жалланинг қўлидадир, уни пастга туширади ва юқорига кўтаради».

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ عَنْ مُعَاوِيَةَ يَعْنِي ابْنَ صَالِحٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ النَّوَّاسَ بْنَ سَمْعَانَ الْأَنْصَارِىَّ قَالَ وَكَذَا قَالَ زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ الْأَنْصَارِيُّ قَالَسَأَلْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْبِرِّ وَالْإِثْمِ فَقَالَ الْبِرُّ حُسْنُ الْخُلُقِ وَالْإِثْمُ مَا حَاكَ فِي صَدْرِكَ وَكَرِهْتَ أَنْ يَطَّلِعَ النَّاسُ عَلَيْهِ

Navvos ibn Samʼon al-Ansoriy (roziyallohu anhu) aytdi: Men Nabiy ﷺdan yaxshilik (birr) va gunoh (ism) haqida soʻradim. Shunda u zot: «Yaxshilik — goʻzal xulqdir. Gunoh esa — koʻksingni gʻash qiladigan va odamlar bilib qolishini yoqtirmaydigan narsadir», dedilar.Наввос ибн Самъон ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Набий ﷺдан яхшилик (бирр) ва гуноҳ (исм) ҳақида сўрадим. Шунда у зот: «Яхшилик — гўзал хулқдир. Гуноҳ эса — кўксингни ғаш қиладиган ва одамлар билиб қолишини ёқтирмайдиган нарсадир», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْقُدُّوسِ أَبُو الْمُغِيرَةِ الْخَوْلَانِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا صَفْوَانُ يَعْنِي ابْنَ عَمْرٍو حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ جَابِرٍ الطَّائِيُّ عَنْ النَّوَّاسِ بْنِ سَمْعَانَ قَالَسَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْبِرِّ وَالْإِثْمِ فَقَالَ الْبِرُّ حُسْنُ الْخُلُقِ وَالْإِثْمُ مَا حَاكَ فِي نَفْسِكَ وَكَرِهْتَ أَنْ يَعْلَمَهُ النَّاسُ

Navvos ibn Samʼon (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺdan yaxshilik (birr) va gunoh (ism) haqida soʻradim. Shunda u zot: «Yaxshilik — goʻzal xulqdir. Gunoh esa — koʻnglingni gʻash qiladigan va odamlar bilishini yoqtirmaydigan narsadir», dedilar.Наввос ибн Самъон (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺдан яхшилик (бирр) ва гуноҳ (исм) ҳақида сўрадим. Шунда у зот: «Яхшилик — гўзал хулқдир. Гуноҳ эса — кўнглингни ғаш қиладиган ва одамлар билишини ёқтирмайдиган нарсадир», дедилар.

حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ الْحَضْرَمِيَّ يَذْكُرُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ النَّوَّاسِ بْنِ سَمْعَانَ الْأَنْصَارِيِّ أَنَّهُسَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْبِرِّ وَالْإِثْمِ فَقَالَ الْبِرُّ حُسْنُ الْخُلُقِ وَالْإِثْمُ مَا حَاكَ فِي نَفْسِكَ وَكَرِهْتَ أَنْ يَطَّلِعَ النَّاسُ عَلَيْهِ

Navvos ibn Samʼon al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u Rasululloh ﷺdan yaxshilik (birr) va gunoh (ism) haqida soʻradi. Shunda u zot: «Yaxshilik — goʻzal xulqdir. Gunoh esa — koʻnglingni gʻash qiladigan va odamlar bilib qolishini yoqtirmaydigan narsadir», dedilar.Наввос ибн Самъон ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у Расулуллоҳ ﷺдан яхшилик (бирр) ва гуноҳ (исм) ҳақида сўради. Шунда у зот: «Яхшилик — гўзал хулқдир. Гуноҳ эса — кўнглингни ғаш қиладиган ва одамлар билиб қолишини ёқтирмайдиган нарсадир», дедилар.

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ سَوَّارٍ أَبُو الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا لَيْثٌ يَعْنِي ابْنَ سَعْدٍ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ صَالِحٍ أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ جُبَيْرٍ حَدَّثَهُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ النَّوَّاسِ بْنِ سَمْعَانَ الْأَنْصَارِيِّعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا صِرَاطًا مُسْتَقِيمًا وَعَلَى جَنْبَتَيْ الصِّرَاطِ سُورَانِ فِيهِمَا أَبْوَابٌ مُفَتَّحَةٌ وَعَلَى الْأَبْوَابِ سُتُورٌ مُرْخَاةٌ وَعَلَى بَابِ الصِّرَاطِ دَاعٍ يَقُولُ أَيُّهَا النَّاسُ ادْخُلُوا الصِّرَاطَ جَمِيعًا وَلَا تَتَفَرَّجُوا وَدَاعٍ يَدْعُو مِنْ جَوْفِ الصِّرَاطِ فَإِذَا أَرَادَ يَفْتَحُ شَيْئًا مِنْ تِلْكَ الْأَبْوَابِ قَالَ وَيْحَكَ لَا تَفْتَحْهُ فَإِنَّكَ إِنْ تَفْتَحْهُ تَلِجْهُ وَالصِّرَاطُ الْإِسْلَامُ وَالسُّورَانِ حُدُودُ اللَّهِ تَعَالَى وَالْأَبْوَابُ الْمُفَتَّحَةُ مَحَارِمُ اللَّهِ تَعَالَى وَذَلِكَ الدَّاعِي عَلَى رَأْسِ الصِّرَاطِ كِتَابُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَالدَّاعِي فَوْقَ الصِّرَاطِ وَاعِظُ اللَّهِ فِي قَلْبِ كُلِّ مُسْلِمٍ

Navvos ibn Samʼon al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan, Rasululloh ﷺdan rivoyat qilinadi: U zot shunday dedilar: «Alloh bir masal keltirdi: toʻgʻri yoʻl (sirot); yoʻlning ikki chetida ikkita devor boʻlib, ularda ochiq eshiklar bor, eshiklar ustida esa tushirib qoʻyilgan pardalar bor. Yoʻlning eshigi oldida bir chorlovchi: ‹Ey odamlar, hammangiz yoʻlga kiringlar, tarqalib ketmanglar!› deydi. Yana bir chorlovchi yoʻlning ichidan chaqiradi. Qachonki (kimdir) oʻsha eshiklardan birini ochmoqchi boʻlsa, u: ‹Voy senga! Uni ochma, chunki agar uni ochsang, undan kirib ketasan›, deydi. Yoʻl — Islomdir; ikki devor — Alloh taoloning hadlaridir; ochiq eshiklar — Alloh taolo harom qilgan narsalardir; yoʻlning boshidagi oʻsha chorlovchi — Alloh azza va jallaning Kitobidir; yoʻlning tepasidagi chorlovchi esa — har bir musulmonning qalbidagi Allohning voizidir».Наввос ибн Самъон ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан, Расулуллоҳ ﷺдан ривоят қилинади: У зот шундай дедилар: «Аллоҳ бир масал келтирди: тўғри йўл (сирот); йўлнинг икки четида иккита девор бўлиб, уларда очиқ эшиклар бор, эшиклар устида эса тушириб қўйилган пардалар бор. Йўлнинг эшиги олдида бир чорловчи: ‹Эй одамлар, ҳаммангиз йўлга киринглар, тарқалиб кетманглар!› дейди. Яна бир чорловчи йўлнинг ичидан чақиради. Қачонки (кимдир) ўша эшиклардан бирини очмоқчи бўлса, у: ‹Вой сенга! Уни очма, чунки агар уни очсанг, ундан кириб кетасан›, дейди. Йўл — Исломдир; икки девор — Аллоҳ таолонинг ҳадларидир; очиқ эшиклар — Аллоҳ таоло ҳаром қилган нарсалардир; йўлнинг бошидаги ўша чорловчи — Аллоҳ азза ва жалланинг Китобидир; йўлнинг тепасидаги чорловчи эса — ҳар бир мусулмоннинг қалбидаги Аллоҳнинг воизидир».

حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ هَارُونَ عَنْ ثَوْرِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ شُرَيْحٍ عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ الْحَضْرَمِيِّ عَنْ نَوَّاسِ بْنِ سَمْعَانَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَبُرَتْ خِيَانَةً تُحَدِّثُ أَخَاكَ حَدِيثًا هُوَ لَكَ مُصَدِّقٌ وَأَنْتَ بِهِ كَاذِبٌ

Navvos ibn Samʼon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Bu katta xiyonatdir — birodaringga bir gapni soʻlasang, u seni tasdiqlab turgani holda, sen unga yolgʻon aytsang».Наввос ибн Самъон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Бу катта хиёнатдир — биродарингга бир гапни сўласанг, у сени тасдиқлаб тургани ҳолда, сен унга ёлғон айтсанг».

حَدَّثَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ قَالَ حَدَّثَنِي بَحِيرُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ النَّوَّاسِ بْنِ سَمْعَانَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ ضَرَبَ مَثَلًا صِرَاطًا مُسْتَقِيمًا عَلَى كَنَفَيْ الصِّرَاطِ سُورَانِ فِيهِمَا أَبْوَابٌ مُفَتَّحَةٌ وَعَلَى الْأَبْوَابِ سُتُورٌ وَدَاعٍ يَدْعُو عَلَى رَأْسِ الصِّرَاطِ وَدَاعٍ يَدْعُو مِنْ فَوْقِهِ {وَاللَّهُ يَدْعُو إِلَى دَارِ السَّلَامِ وَيَهْدِي مَنْ يَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ} فَالْأَبْوَابُ الَّتِي عَلَى كَنَفَيْ الصِّرَاطِ حُدُودُ اللَّهِ لَا يَقَعُ أَحَدٌ فِي حُدُودِ اللَّهِ حَتَّى يُكْشَفَ سِتْرُ اللَّهِ وَالَّذِي يَدْعُو مِنْ فَوْقِهِ وَاعِظُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ

Navvos ibn Samʼon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Albatta, Alloh azza va jalla bir masal — toʻgʻri yoʻlni keltirdi. Yoʻlning ikki chetida ikkita devor boʻlib, ularda ochiq eshiklar bor; eshiklar ustida esa pardalar bor. Yoʻlning boshida bir chaqiruvchi chaqiradi, yana bir chaqiruvchi uning tepasidan chaqiradi: {Alloh tinchlik diyoriga chaqirur va Oʻzi xohlagan kishini toʻgʻri yoʻlga hidoyat qilur}. Yoʻlning ikki chetidagi eshiklar — Allohning hadlaridir; hech kim Allohning hadlariga tushmaydi, toki Allohning pardasi koʻtarilmagunicha. Uning tepasidan chaqiruvchi esa — Alloh azza va jallaning voizidir».Наввос ибн Самъон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Албатта, Аллоҳ азза ва жалла бир масал — тўғри йўлни келтирди. Йўлнинг икки четида иккита девор бўлиб, уларда очиқ эшиклар бор; эшиклар устида эса пардалар бор. Йўлнинг бошида бир чақирувчи чақиради, яна бир чақирувчи унинг тепасидан чақиради: {Аллоҳ тинчлик диёрига чақирур ва Ўзи хоҳлаган кишини тўғри йўлга ҳидоят қилур}. Йўлнинг икки четидаги эшиклар — Аллоҳнинг ҳадларидир; ҳеч ким Аллоҳнинг ҳадларига тушмайди, токи Аллоҳнинг пардаси кўтарилмагунича. Унинг тепасидан чақирувчи эса — Аллоҳ азза ва жалланинг воизидир».

حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ عَبْدِ رَبِّهِ قَالَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُهَاجِرٍ عَنْ الْوَلِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْجُرَشِيِّ عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ قَالَ سَمِعْتُ النَّوَّاسَ بْنَ سَمْعَانَ الْكِلَابِيَّ يَقُولُسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ يُؤْتَى بِالْقُرْآنِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَأَهْلِهِ الَّذِينَ كَانُوا يَعْمَلُونَ بِهِ تَقَدَّمُهُمْ سُورَةُ الْبَقَرَةِ وَآلِ عِمْرَانَ وَضَرَبَ لَهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثَةَ أَمْثَالٍ مَا نَسِيتُهُنَّ بَعْدُ قَالَ كَأَنَّهُمَا غَمَامَتَانِ أَوْ ظُلَّتَانِ أَوْ سَوْدَاوَانِ بَيْنَهُمَا شَرْقٌ كَأَنَّهُمَا فِرْقَانِ مِنْ طَيْرٍ صَوَافَّ يُحَاجَّانِ عَنْ صَاحِبِهِمَا

Navvos ibn Samʼon al-Kilobiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: men Rasululloh ﷺ ning shunday deyotganlarini eshitdim: «Qiyomat kunida Qurʼon va u bilan amal qilgan ahli (oʻquvchilari) olib kelinadi; Baqara surasi va Oli Imron ularning oldida boradi». Rasululloh ﷺ ularga (bu ikki suraga) keyin ham unutmagan uchta misol keltirdilar. (Rasululloh) dedilar: «Ular goʻyo ikki bulutdek, yoki orasida yorugʻlik boʻlgan ikki qora soyabondek, yoki saf tortgan qushlarning ikki guruhidek boʻlib, ularni oʻqigan kishi uchun himoya qiladi».Наввос ибн Самъон ал-Килобий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: мен Расулуллоҳ ﷺ нинг шундай деётганларини эшитдим: «Қиёмат кунида Қуръон ва у билан амал қилган аҳли (ўқувчилари) олиб келинади; Бақара сураси ва Оли Имрон уларнинг олдида боради». Расулуллоҳ ﷺ уларга (бу икки сурага) кейин ҳам унутмаган учта мисол келтирдилар. (Расулуллоҳ) дедилар: «Улар гўё икки булутдек, ёки орасида ёруғлик бўлган икки қора соябондек, ёки саф тортган қушларнинг икки гуруҳидек бўлиб, уларни ўқиган киши учун ҳимоя қилади».