حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنِي شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ مَيْسَرَةَ، عَنِ النَّزَّالِ بْنِ سَبْرَةَ، أَنَّ عَلِيًّا، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ لَمَّا صَلَّى الظُّهْرَ دَعَا بِكُوزٍ مِنْ مَاءٍ فِي الرَّحَبَةِ فَشَرِبَ وَهُوَ قَائِمٌ ثُمَّ قَالَ إِنَّ رِجَالًا يَكْرَهُونَ هَذَا وَإِنِّي رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَلَ كَالَّذِي رَأَيْتُمُونِي فَعَلْتُ ثُمَّ تَمَسَّحَ بِفَضْلِهِ وَقَالَ هَذَا وُضُوءُ مَنْ لَمْ يُحْدِثْ.
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U peshin namozini oʻqigach, Rahba maydonida bir koʻza suv soʻrab, tik turgan holda ichdi. Soʻng: «Baʼzi kishilar buni yomon koʻradilar, biroq men Rasululloh ﷺni siz mendan koʻrgan ishni qilganlarini koʻrganman», dedi. Soʻng ortib qolgan suv bilan mash qilib: «Bu tahorati buzilmagan kishining tahoratidir», dedi.