حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَدَّادٍ، عَنْ عَلِيٍّ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ مَا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُفَدِّي أَحَدًا بِأَبَوَيْهِ إِلَّا سَعْدَ بْنَ مَالِكٍ فَإِنِّي سَمِعْتُهُ يَقُولُ لَهُ يَوْمَ أُحُدٍ ارْمِ سَعْدُ فِدَاكَ أَبِي وَأُمِّي.
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ ning Saʼd ibn Molikdan boshqa hech kimga ota-onasini fido qilib gapirganlarini eshitmadim. Zero men u zotning Uhud kuni unga: «Ot, ey Saʼd, otam va onam senga fido boʻlsin!» deyayotganlarini eshitdim.