حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنِ الْأَعْمَشِ، عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ، عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَلِيٍّ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا لِي أَرَاكَ تَنَوَّقُ فِي قُرَيْشٍ وَتَدَعُنَا أَنْ تَزَوَّجَ إِلَيْنَا قَالَ وَعِنْدَكَ شَيْءٌ قَالَ قُلْتُ ابْنَةُ حَمْزَةَ قَالَ إِنَّهَا ابْنَةُ أَخِي مِنْ الرَّضَاعَةِ.
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men: «Ey Rasululloh, nega sizni Quraysh ichidan (uylanishga) tanlab, bizni tashlab qoʻyayotganingizni, biz tomonga uylanmayotganingizni koʻraman?» dedim. U zot: «Senda (birov) bormi?» dedilar. Men: «Hamzaning qizi bor», dedim. U zot: «Albatta, u emishgan qarindoshim boʻyicha akamning qizidir», dedilar.