حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ يَحْيَى بْنِ الْجَزَّارِ، عَنْ عَلِيٍّ، أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ قَاعِدًا يَوْمَ الْخَنْدَقِ عَلَى فُرْضَةٍ مِنْ فُرَضِ الْخَنْدَقِ فَقَالَ شَغَلُونَا عَنْ الصَّلَاةِ الْوُسْطَى حَتَّى غَابَتْ الشَّمْسُ مَلَأَ اللَّهُ بُطُونَهُمْ وَبُيُوتَهُمْ نَارًا.
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Xandaq kuni xandakning bir oʻtish joyida oʻtirgan edilar. Soʻng: «Ular bizni oʻrtadagi namozdan quyosh botguncha mashgʻul qilib qoʻydilar. Alloh ularning qorinlarini va uylarini oʻt bilan toʻldirsin», dedilar.