حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، حَدَّثَنِي شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، قَالَ سَمِعْتُ جُرَيَّ بْنَ كُلَيْبٍ، يَقُولُ سَمِعْتُ عَلِيًّا، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ عَضَبِ الْقَرْنِ وَالْأُذُنِ قَالَ قَتَادَةُ فَسَأَلْتُ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ قَالَ قُلْتُ مَا عَضَبُ الْأُذُنِ فَقَالَ إِذَا كَانَ النِّصْفَ أَوْ أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ.
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shoxi va qulogʻi singan (jonliqni qurbon qilish)dan qaytardilar. Qatoda: «Men Said ibn al-Musayyabdan: ‹Quloqning singani nima?› deb soʻradim. U: ‹Yarmi yoki undan koʻprogʻi (kesilgan) boʻlsa›, dedi», dedi.