حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ الدَّانَاجِ، عَنْ حُضَيْنٍ، قَالَ شُهِدَ عَلَى الْوَلِيدِ بْنِ عُقْبَةَ عِنْدَ عُثْمَانَ أَنَّهُ شَرِبَ الْخَمْرَ فَكَلَّمَ عَلِيٌّ عُثْمَانَ فِيهِ فَقَالَ دُونَكَ ابْنُ عَمِّكَ فَاجْلِدْهُ فَقَالَ قُمْ يَا حَسَنُ فَقَالَ مَا لَكَ وَلِهَذَا وَلِّ هَذَا غَيْرَكَ فَقَالَ بَلْ عَجَزْتَ وَوَهَنْتَ وَضَعُفْتَ قُمْ يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ جَعْفَرٍ فَجَلَدَهُ وَعَدَّ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَلَمَّا كَمَّلَ أَرْبَعِينَ قَالَ حَسْبُكَ أَوْ أَمْسِكْ جَلَدَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْبَعِينَ وَأَبُو بَكْرٍ أَرْبَعِينَ وَكَمَّلَهَا عُمَرُ ثَمَانِينَ وَكُلٌّ سُنَّةٌ.
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Usmon (roziyallohu anhu)ning huzurida Validu ibn Uqbaning maʼy ichgani haqida guvohlik berildi. Ali Usmon bilan bu haqda gaplashdi. Usmon: «Mana amakingning oʻgʻli, sen uni savala», dedi. Ali: «Turgin, ey Hasan», dedi. Hasan: «Buning bilan sening nima ishing bor? Buni oʻzgaga topshir», dedi. Ali: «Yoʻq, aslida sen ojizlik qilib, boʻshashib, zaiflashding. Turgin, ey Abdulloh ibn Jaʼfar», dedi. U uni savaladi, Ali (roziyallohu anhu) esa sanab turdi. Qirqqa yetganda: «Bas, boʻldi», dedi-da: «Rasululloh ﷺ qirq darra, Abu Bakr ham qirq darra urgan, Umar esa uni saksonga yetkazgan. Bularning hammasi sunnat», dedi.