حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ الْمُقَدَّمِيُّ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، حَدَّثَنَا جَمِيلُ بْنُ مُرَّةَ، عَنْ أَبِي الْوَضِيءِ، قَالَ شَهِدْتُ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حِينَ قَتَلَ أَهْلَ النَّهْرَوَانِ قَالَ الْتَمِسُوا الْمُخْدَجَ فِي الْقَتْلَى قَالُوا لَمْ نَجِدْهُ قَالَ اطْلُبُوهُ فَوَاللَّهِ مَا كَذَبْتُ وَلَا كُذِبْتُ حَتَّى اسْتَخْرَجُوهُ مِنْ تَحْتِ الْقَتْلَى قَالَ أَبُو الْوَضِيءِ فَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْهِ حَبَشِيٌّ إِحْدَى يَدَيْهِ مِثْلُ ثَدْيِ الْمَرْأَةِ عَلَيْهَا شَعَرَاتٌ مِثْلُ ذَنَبِ الْيَرْبُوعِ.
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Abul Vadiy aytadi: Ali (roziyallohu anhu) Nahravon ahlini oʻldirganida uning yonida hozir edim. U: «Oʻliklar orasidan mayibni izlanglar», dedi. Ular: «Uni topmadik», deyishdi. U: «Uni izlanglar, Alloh nomiga qasamki, men yolgʻon aytmadim va menga ham yolgʻon aytilmadi», dedi. Nihoyat uni oʻliklar tagidan sugʻurib chiqardilar. Abul Vadiy aytadi: Goʻyo uni hozir koʻrib turgandekman: habashiy edi, qoʻllaridan biri ayolning koʻksiga oʻxshardi, uning ustida yarboʻ dumiga oʻxshash tuklar bor edi.