حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ لَيْثٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ أَبِي مَعْمَرٍ، قَالَ كُنَّا مَعَ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَمَرَّ بِهِ جَنَازَةٌ فَقَامَ لَهَا نَاسٌ فَقَالَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ مَنْ أَفْتَاكُمْ هَذَا فَقَالُوا أَبُو مُوسَى قَالَ إِنَّمَا فَعَلَ ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَّةً فَكَانَ يَتَشَبَّهُ بِأَهْلِ الْكِتَابِ فَلَمَّا نُهِيَ انْتَهَى.
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Ali bilan birga edik, uning yonidan bir janoza oʻtdi va baʼzi kishilar unga qarab oʻrnidan turdilar. Shunda Ali: «Sizlarga buni kim fatvo berdi?» dedilar. Ular: «Abu Muso», dedilar. U zot: «Rasululloh ﷺ buni faqat bir marta qilgan edilar, u zot ahli kitobga oʻxshab qilgan edilar, buni qilish qaytarilgach, undan tiyildilar», dedilar.