حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الْأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي الضُّحَى، عَنْ شُتَيْرِ بْنِ شَكَلٍ الْعَبْسِيِّ، قَالَ سَمِعْتُ عَلِيًّا، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ لَمَّا كَانَ يَوْمُ الْأَحْزَابِ صَلَّيْنَا الْعَصْرَ بَيْنَ الْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَغَلُونَا عَنْ الصَّلَاةِ الْوُسْطَى صَلَاةِ الْعَصْرِ مَلَأَ اللَّهُ قُبُورَهُمْ وَأَجْوَافَهُمْ نَارًا.
Ali ibn Abi Tolib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Ahzob (Xandaq) kunida biz asr namozini shom bilan xufton orasida oʻqidik. Shunda Nabiy ﷺ: «Ular bizni oʻrta namozdan — asr namozidan mashgʻul qilib qoʻyishdi. Alloh ularning qabrlari va qorinlarini olov bilan toʻldirsin», dedilar.