حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ جَابِرٍ، أَنَّ عَاصِمَ بْنَ بَهْدَلَةَ، قَالَ سَمِعْتُ زِرًّا، يُحَدِّثُ عَنْ عَلِيٍّ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ يَوْمَ أُحُدٍ شَغَلُونَا عَنْ صَلَاةِ الْوُسْطَى حَتَّى آبَتِ الشَّمْسُ مَلَأَ اللَّهُ قُبُورَهُمْ وَبُيُوتَهُمْ وَبُطُونَهُمْ نَارًا.
Ali (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladiki, u zot Uhud kuni: «Ular bizni oʻrta namozdan quyosh botguncha mashgʻul qilib qoʻydilar. Alloh ularning qabrlarini, uylarini va qorinlarini olovga toʻldirsin», dedilar.