حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ، حَدَّثَنِي أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ إِسْحَاقَ الْقُرَشِيِّ، عَنْ سَيَّارٍ أَبِي الْحَكَمِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، قَالَ أَتَى عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ رَجُلٌ فَقَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ إِنِّي عَجَزْتُ عَنْ مُكَاتَبَتِي فَأَعِنِّي فَقَالَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَلَا أُعَلِّمُكَ كَلِمَاتٍ عَلَّمَنِيهِنَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْ كَانَ عَلَيْكَ مِثْلُ جَبَلِ صِيرٍ دَنَانِيرَ لَأَدَّاهُ اللَّهُ عَنْكَ قُلْتُ بَلَى قَالَ قُلْ اللَّهُمَّ اكْفِنِي بِحَلَالِكَ عَنْ حَرَامِكَ وَأَغْنِنِي بِفَضْلِكَ عَمَّنْ سِوَاكَ.
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi u kishining huzuriga kelib: «Ey amirul moʻʼminin, men mukotaba (ozodlik shartnomasi) toʻlovini ada qilishdan ojiz qoldim, menga yordam bering», dedi. Ali (roziyallohu anhu): «Senga Rasululloh ﷺ menga oʻrgatgan bir necha soʻzlarni oʻrgataymi? Agar zimmangda Siyr togʻicha dinor qarz boʻlsa ham, Alloh uni sen tomondan ado qiladi», dedilar. Men: «Ha, albatta», dedim. U: «‹Allohumma-kfini bihalolika an haromik, va agʻnini bifazlika amman sivok (Ey Alloh, meni halolingdan berib, haromingdan ehtiyojsiz qil va fazling bilan meni Oʻzingdan boshqadan behojat qil)›, deb ayt», dedilar.