حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ، حَدَّثَنَا مُغِيرَةُ بْنُ مِقْسَمٍ، حَدَّثَنَا الْحَارِثُ الْعُكْلِيُّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُجَيٍّ، قَالَ قَالَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ كَانَ لِي مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَدْخَلَانِ بِاللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَكُنْتُ إِذَا دَخَلْتُ عَلَيْهِ وَهُوَ يُصَلِّي تَنَحْنَحَ فَأَتَيْتُهُ ذَاتَ لَيْلَةٍ فَقَالَ أَتَدْرِي مَا أَحْدَثَ الْمَلَكُ اللَّيْلَةَ كُنْتُ أُصَلِّي فَسَمِعْتُ خَشْفَةً فِي الدَّارِ فَخَرَجْتُ فَإِذَا جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام فَقَالَ مَا زِلْتُ هَذِهِ اللَّيْلَةَ أَنْتَظِرُكَ إِنَّ فِي بَيْتِكَ كَلْبًا فَلَمْ أَسْتَطِعْ الدُّخُولَ وَإِنَّا لَا نَدْخُلُ بَيْتًا فِيهِ كَلْبٌ وَلَا جُنُبٌ وَلَا تِمْثَالٌ.
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺnikiga kechasi va kunduzi kiradigan ikki vaqtim bor edi. U zotning oldilariga kirsam, u zot namoz oʻqiyotgan boʻlsalar, tomoq qirar edilar. Bir kecha u zotning oldilariga bordim. U zot: ‹Bilasanmi, bu kecha farishta nima qildi? Men namoz oʻqiyotgan edim, uyda bir shitir-shitir eshitib qoldim. Chiqsam, Jabroil (alayhissalom) ekan. U: Bu kecha men seni kutaverdim. Uyingda it bor, kira olmadim. Biz it, junub kishi yoki suvrat boʻlgan uyga kirmaymiz, dedi›, dedilar.»