حَدَّثَنَا يُونُسُ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ضَخْمَ الرَّأْسِ عَظِيمَ الْعَيْنَيْنِ هَدِبَ الْأَشْفَارِ مُشْرَبَ الْعَيْنِ بِحُمْرَةٍ كَثَّ اللِّحْيَةِ أَزْهَرَ اللَّوْنِ إِذَا مَشَى تَكَفَّأَ كَأَنَّمَا يَمْشِي فِي صُعُدٍ وَإِذَا الْتَفَتَ الْتَفَتَ جَمِيعًا شَثْنَ الْكَفَّيْنِ وَالْقَدَمَيْنِ.
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ katta boshli, katta koʻzli, uzun kiprikli, koʻzlari qizgʻimtir, quyuq soqolli, oq-qizil rangli edilar. Yurganlarida engashib, xuddi tepalikka chiqayotgandek yurar edilar. Oʻgirilganlarida butun tanalari bilan oʻgirilar edilar. Kaftlari va oyoqlari yoʻgʻon edi.