حَدَّثَنَا أَسْوَدُ، حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، عَنْ مُوسَى الصَّغِيرِ الطَّحَّانِ، عَنْ مُجَاهِدٍ، قَالَ قَالَ عَلِيٌّ خَرَجْتُ فَأَتَيْتُ حَائِطًا قَالَ فَقَالَ دَلْوٌ بِتَمْرَةٍ قَالَ فَدَلَّيْتُ حَتَّى مَلَأْتُ كَفِّي ثُمَّ أَتَيْتُ الْمَاءَ فَاسْتَعْذَبْتُ يَعْنِي شَرِبْتُ ثُمَّ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَطْعَمْتُهُ بَعْضَهُ وَأَكَلْتُ أَنَا بَعْضَهُ.
Ali (roziyallohu anhu) aytdi: «Men chiqib bir bogʻga bordim. Bir xurmo evaziga bir chelak suv tortib berish taklif qilindi. Men kaftim toʻlguncha xurmo yigʻguncha suv tortdim. Soʻng suvga kelib undan ichdim. Keyin Nabiy ﷺ huzurlariga keldim va xurmoning bir qismini u zotga yedirdim, bir qismini oʻzim yedim».