حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ زُبَيْدٍ الْإِيَامِيِّ، عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ، عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَلِيٍّ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَ جَيْشًا وَأَمَّرَ عَلَيْهِمْ رَجُلًا فَأَوْقَدَ نَارًا فَقَالَ ادْخُلُوهَا فَأَرَادَ نَاسٌ أَنْ يَدْخُلُوهَا وَقَالَ آخَرُونَ إِنَّمَا فَرَرْنَا مِنْهَا فَذُكِرَ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لِلَّذِينَ أَرَادُوا أَنْ يَدْخُلُوهَا لَوْ دَخَلْتُمُوهَا لَمْ تَزَالُوا فِيهَا إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَقَالَ لِلْآخَرِينَ قَوْلًا حَسَنًا وَقَالَ لَا طَاعَةَ فِي مَعْصِيَةِ اللَّهِ إِنَّمَا الطَّاعَةُ فِي الْمَعْرُوفِ.
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir qoʻshinni joʻnatib, ularga bir kishini amir qilib tayinladilar. U olov yoqib: «Unga kiringlar», dedi. Baʼzi kishilar unga kirmoqchi boʻlishdi, boshqalar esa: «Biz undan qochib chiqqan edik-ku», deyishdi. Bu Rasululloh ﷺga zikr qilinganida, unga kirmoqchi boʻlganlarga: «Agar unga kirganingizda, qiyomat kunigacha unda qolib ketardingiz», dedilar. Boshqalarga esa yaxshi soʻz aytdilar va: «Allohga maʼsiyat boʻladigan ishda itoat yoʻqdir. Itoat faqat yaxshilikdadir», dedilar.