حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ رِبْعِيِّ بْنِ حِرَاشٍ، عَنْ عَلِيٍّ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ لَا يُؤْمِنُ عَبْدٌ حَتَّى يُؤْمِنَ بِأَرْبَعٍ حَتَّى يَشْهَدَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ بَعَثَنِي بِالْحَقِّ وَحَتَّى يُؤْمِنَ بِالْبَعْثِ بَعْدَ الْمَوْتِ وَحَتَّى يُؤْمِنَ بِالْقَدَرِ.
Ali (roziyallohu anhu)dan, Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadi: «Banda toʻrt narsaga imon keltirmaguncha imon keltirgan boʻlmaydi: Allohdan boʻlak iloh yoʻqligiga va meni haq bilan yuborgan Allohning Rasuli ekanligimga guvohlik bermaguncha, oʻlimdan keyin qayta tirilishga imon keltirmaguncha va qadarga imon keltirmaguncha.»