حَدَّثَنَا عَفَّانُ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، أَخْبَرَنَا عَطَاءُ بْنُ السَّائِبِ، عَنْ زَاذَانَ، أَنَّ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ تَرَكَ مَوْضِعَ شَعَرَةٍ مِنْ جَسَدِهِ مِنْ جَنَابَةٍ لَمْ يُصِبْهَا الْمَاءُ فُعِلَ بِهِ كَذَا وَكَذَا مِنْ النَّارِ قَالَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَمِنْ ثَمَّ عَادَيْتُ رَأْسِي.
Ali ibn Abi Tolib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Paygʻambar ﷺ: «Kim junublikdan gʻusl qilganda badanidagi bir tuk oʻrnini suv tegmay qoldirsa, unga doʻzax oʻtidan ana shunday va ana shunday qilinadi», deb aytayotganlarini eshitdim. Ali (roziyallohu anhu): «Ana oʻshandan boshlab men sochimga dushmanlik qildim (yaʼni qirdirdim)», dedi.