حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ عَمِّهِ الْمَاجِشُونِ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ، عَنِ الْأَعْرَجِ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا اسْتَفْتَحَ الصَّلَاةَ يُكَبِّرُ ثُمَّ يَقُولُ وَجَّهْتُ وَجْهِي لِلَّذِي فَطَرَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضَ حَنِيفًا وَمَا أَنَا مِنْ الْمُشْرِكِينَ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ لَا شَرِيكَ لَهُ وَبِذَلِكَ أُمِرْتُ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ اللَّهُمَّ أَنْتَ الْمَلِكُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ أَنْتَ رَبِّي وَأَنَا عَبْدُكَ ظَلَمْتُ نَفْسِي وَاعْتَرَفْتُ بِذَنْبِي فَاغْفِرْ لِي ذُنُوبِي جَمِيعًا لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ اللَّهُمَّ اهْدِنِي لِأَحْسَنِ الْأَخْلَاقِ لَا يَهْدِي لِأَحْسَنِهَا إِلَّا أَنْتَ اصْرِفْ عَنِّي سَيِّئَهَا لَا يَصْرِفُ عَنِّي سَيِّئَهَا إِلَّا أَنْتَ لَبَّيْكَ وَسَعْدَيْكَ وَالْخَيْرُ كُلُّهُ فِي يَدَيْكَ وَالشَّرُّ لَيْسَ إِلَيْكَ أَنَا بِكَ وَإِلَيْكَ تَبَارَكْتَ وَتَعَالَيْتَ أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ وَإِذَا رَكَعَ قَالَ اللَّهُمَّ لَكَ رَكَعْتُ وَبِكَ آمَنْتُ وَلَكَ أَسْلَمْتُ خَشَعَ لَكَ سَمْعِي وَبَصَرِي وَمُخِّي وَعِظَامِي وَعَصَبِي وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ مِلْءَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَمِلْءَ مَا شِئْتَ مِنْ شَيْءٍ بَعْدُ وَإِذَا سَجَدَ قَالَ اللَّهُمَّ لَكَ سَجَدْتُ وَبِكَ آمَنْتُ وَلَكَ أَسْلَمْتُ سَجَدَ وَجْهِي لِلَّذِي خَلَقَهُ وَصَوَّرَهُ فَأَحْسَنَ صُوَرَهُ فَشَقَّ سَمْعَهُ وَبَصَرَهُ فَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ وَإِذَا فَرَغَ مِنْ الصَّلَاةِ وَسَلَّمَ قَالَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ وَمَا أَخَّرْتُ وَمَا أَسْرَرْتُ وَمَا أَعْلَنْتُ وَمَا أَسْرَفْتُ وَمَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي أَنْتَ الْمُقَدِّمُ وَأَنْتَ الْمُؤَخِّرُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ قَالَ عَبْد اللَّهِ قَالَ بَلَغَنَا عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ رَاهَوَيْهِ عَنِ النَّضْرِ بْنِ شُمَيْلٍ أَنَّهُ قَالَ فِي هَذَا الْحَدِيثِ وَالشَّرُّ لَيْسَ إِلَيْكَ قَالَ لَا يُتَقَرَّبُ بِالشَّرِّ إِلَيْكَ حَدَّثَنَا حُجَيْنٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ عَنْ عَمِّهِ الْمَاجِشُونِ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ كَانَ إِذَا افْتَتَحَ الصَّلَاةَ كَبَّرَ ثُمَّ قَالَ وَجَّهْتُ وَجْهِي فَذَكَرَ مِثْلَهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ وَاصْرِفْ عَنِّي سَيِّئَهَا حَدَّثَنَا حُجَيْنٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْفَضْلِ الْهَاشِمِيِّ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنِ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ.
Ali ibn Abi Tolib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ namozni boshlaganlarida takbir aytardilar, soʻng: «Men yuzimni haq yoʻlga burildim va osmonlar hamda yerni yaratgan Zotga hanif holimda yuzlandim, men mushriklardan emasman. Albatta, namozim, qurbonligim, hayotim va oʻlimim olamlar Robbi Alloh uchundir. Uning sherigi yoʻq. Men ana shunga buyurilganman va men muslimlarning avvalgisiman. Ey Alloh, Sen Podshohsan, Sendan boshqa iloh yoʻq. Sen mening Robbimsan, men esa Sening bandangman. Oʻzimga zulm qildim va gunohimni tan oldim, bas, mening barcha gunohlarimni kechir, chunki gunohlarni Sendan boʻlak hech kim kechirmaydi. Ey Alloh, meni eng goʻzal axloqqa hidoyat qil, uning eng goʻzaliga Sendan boshqa hech kim hidoyat qilmaydi. Uning yomonini mendan burib qoʻy, uning yomonini mendan Sendan boshqa hech kim buravermaydi. Amringga labbay, saʼdayk, barcha yaxshilik Sening qoʻlingda, yomonlik esa Senga nisbat berilmaydi. Men Sen bilan mavjudman va qaytishim Sengadir. Sen barakotli va oliysan, Sendan magʻfirat soʻrayman va Senga tavba qilaman», derdilar. Rukuʼ qilganlarida: «Ey Alloh, Senga rukuʼ qildim, Senga iymon keltirdim va Senga taslim boʻldim. Quloqim, koʻzim, miyam, suyaklarim va paylarim Senga xushuʼ qildi», derdilar. Boshlarini rukuʼdan koʻtarganlarida: «Alloh Oʻziga hamd aytganning hamdini eshitdi. Ey Robbimiz, osmonlar, yer, ular orasidagi narsalar va Sen istagan boshqa narsalarga toʻldirguvchi hamd Senga boʻlsin», derdilar. Sajda qilganlarida: «Ey Alloh, Senga sajda qildim, Senga iymon keltirdim va Senga taslim boʻldim. Yuzim uni yaratgan, unga suvrat bergan, suvratini goʻzal qilgan, quloqi va koʻzini ochgan Zotga sajda qildi. Yaratguvchilarning eng goʻzali boʻlmish Alloh barakotli boʻldi», derdilar. Namozdan farigʻ boʻlib salom berganlarida: «Ey Alloh, oldinma-keyin qilgan, yashirin va oshkora qilgan, haddan oshib qilgan gunohlarimni va Oʻzing mendan koʻra yaxshiroq biladigan gunohlarimni kechir. Sen oldinga oʻtkazguvchisan, Sen keyinga surguvchisan, Sendan boshqa iloh yoʻq», derdilar.Али ибн Аби Толиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ намозни бошлаганларида такбир айтардилар, сўнг: «Мен юзимни ҳақ йўлга бурилдим ва осмонлар ҳамда ерни яратган Зотга ҳаниф ҳолимда юзландим, мен мушриклардан эмасман. Албатта, намозим, қурбонлигим, ҳаётим ва ўлимим оламлар Робби Аллоҳ учундир. Унинг шериги йўқ. Мен ана шунга буюрилганман ва мен муслимларнинг аввалгисиман. Эй Аллоҳ, Сен Подшоҳсан, Сендан бошқа илоҳ йўқ. Сен менинг Роббимсан, мен эса Сенинг бандангман. Ўзимга зулм қилдим ва гуноҳимни тан олдим, бас, менинг барча гуноҳларимни кечир, чунки гуноҳларни Сендан бўлак ҳеч ким кечирмайди. Эй Аллоҳ, мени энг гўзал ахлоққа ҳидоят қил, унинг энг гўзалига Сендан бошқа ҳеч ким ҳидоят қилмайди. Унинг ёмонини мендан буриб қўй, унинг ёмонини мендан Сендан бошқа ҳеч ким буравермайди. Амрингга лаббай, саъдайк, барча яхшилик Сенинг қўлингда, ёмонлик эса Сенга нисбат берилмайди. Мен Сен билан мавжудман ва қайтишим Сенгадир. Сен баракотли ва олийсан, Сендан мағфират сўрайман ва Сенга тавба қиламан», дердилар. Рукуъ қилганларида: «Эй Аллоҳ, Сенга рукуъ қилдим, Сенга иймон келтирдим ва Сенга таслим бўлдим. Қулоқим, кўзим, миям, суякларим ва пайларим Сенга хушуъ қилди», дердилар. Бошларини рукуъдан кўтарганларида: «Аллоҳ Ўзига ҳамд айтганнинг ҳамдини эшитди. Эй Роббимиз, осмонлар, ер, улар орасидаги нарсалар ва Сен истаган бошқа нарсаларга тўлдиргувчи ҳамд Сенга бўлсин», дердилар. Сажда қилганларида: «Эй Аллоҳ, Сенга сажда қилдим, Сенга иймон келтирдим ва Сенга таслим бўлдим. Юзим уни яратган, унга суврат берган, сувратини гўзал қилган, қулоқи ва кўзини очган Зотга сажда қилди. Яратгувчиларнинг энг гўзали бўлмиш Аллоҳ баракотли бўлди», дердилар. Намоздан фариғ бўлиб салом берганларида: «Эй Аллоҳ, олдинма-кейин қилган, яширин ва ошкора қилган, ҳаддан ошиб қилган гуноҳларимни ва Ўзинг мендан кўра яхшироқ биладиган гуноҳларимни кечир. Сен олдинга ўтказгувчисан, Сен кейинга сургувчисан, Сендан бошқа илоҳ йўқ», дердилар.