حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ عَمِّهِ الْمَاجِشُونِ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، - رضى الله عنه - قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلاَةِ كَبَّرَ ثُمَّ قَالَ " وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضَ حَنِيفًا مُسْلِمًا وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ إِنَّ صَلاَتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَاىَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ لاَ شَرِيكَ لَهُ وَبِذَلِكَ أُمِرْتُ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ اللَّهُمَّ أَنْتَ الْمَلِكُ لاَ إِلَهَ لِي إِلاَّ أَنْتَ أَنْتَ رَبِّي وَأَنَا عَبْدُكَ ظَلَمْتُ نَفْسِي وَاعْتَرَفْتُ بِذَنْبِي فَاغْفِرْ لِي ذُنُوبِي جَمِيعًا إِنَّهُ لاَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ أَنْتَ وَاهْدِنِي لأَحْسَنِ الأَخْلاَقِ لاَ يَهْدِي لأَحْسَنِهَا إِلاَّ أَنْتَ وَاصْرِفْ عَنِّي سَيِّئَهَا لاَ يَصْرِفُ سَيِّئَهَا إِلاَّ أَنْتَ لَبَّيْكَ وَسَعْدَيْكَ وَالْخَيْرُ كُلُّهُ فِي يَدَيْكَ وَالشَّرُّ لَيْسَ إِلَيْكَ أَنَا بِكَ وَإِلَيْكَ تَبَارَكْتَ وَتَعَالَيْتَ أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ " . وَإِذَا رَكَعَ قَالَ " اللَّهُمَّ لَكَ رَكَعْتُ وَبِكَ آمَنْتُ وَلَكَ أَسْلَمْتُ خَشَعَ لَكَ سَمْعِي وَبَصَرِي وَمُخِّي وَعِظَامِي وَعَصَبِي " . وَإِذَا رَفَعَ قَالَ " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ مِلْءَ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ وَمِلْءَ مَا بَيْنَهُمَا وَمِلْءَ مَا شِئْتَ مِنْ شَىْءٍ بَعْدُ " . وَإِذَا سَجَدَ قَالَ " اللَّهُمَّ لَكَ سَجَدْتُ وَبِكَ آمَنْتُ وَلَكَ أَسْلَمْتُ سَجَدَ وَجْهِي لِلَّذِي خَلَقَهُ وَصَوَّرَهُ فَأَحْسَنَ صُورَتَهُ وَشَقَّ سَمْعَهُ وَبَصَرَهُ وَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ " . وَإِذَا سَلَّمَ مِنَ الصَّلاَةِ قَالَ " اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ وَمَا أَخَّرْتُ وَمَا أَسْرَرْتُ وَمَا أَعْلَنْتُ وَمَا أَسْرَفْتُ وَمَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي أَنْتَ الْمُقَدِّمُ وَالْمُؤَخِّرُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ " .
Ali ibn Abu Tolib (roziyallohu anhu) aytadilar: Rasululloh ﷺ namozga turganlarida takbir aytar, soʻngra: «Men yuzimni osmonlar va yerni yaratgan Zotga, butun haqdan ogʻib (yagona Allohga) muslim boʻlgan holda qaratdim va men mushriklardan emasman. Albatta, namozim, qurbonligim, hayotim va oʻlimim olamlarning Robbi boʻlmish Allohnikidir. Uning sherigi yoʻq. Men shunga buyurilganman va men muslimlarning avvalimen. Ey Alloh! Sen Egasan. Sendan boshqa iloh yoʻq. Sen mening Robbimsen va men Sening bandangmen. Men oʻzimga zulm qildim va gunohimni eʼtirof etdim. Bas, gunohlarimni butunlay magʻfirat qilgin, chunki gunohlarni Sendan oʻzga magʻfirat qiladigan zot yoʻq. Va meni eng goʻzal axloqqa hidoyat qilgin, ularning eng goʻzaliga Sendan oʻzga hidoyat qiladigan zot yoʻq. Va undan yomonini mendan burgin, uning yomonini Sendan oʻzga buradigan zot yoʻq. Labbayk va saʼdayk! Butun yaxshilik Sening qoʻlingdadir, yomonlik esa Senga (nisbat qilinmaydi). Men Sen bilanmen va Senga qaytajakman. Sen barakotli va oliysen. Sendan magʻfirat soʻrayman va Senga tavba qilaman» — der edilar. Rukuʼ qilganlarida: «Ey Alloh! Sen uchun rukuʼ qildim, Senga iymon keltirdim va Senga taslim boʻldim. Quloqlarim, koʻzlarim, miyam, suyaklarim va paylarim Senga boʻysundi» — der edilar. (Rukuʼdan) boshlarini koʻtarganlarida: «Alloh Oʻziga hamd aytganni eshitdi. Ey Robbimiz! Osmonlar va yerni hamda ular orasidagi narsalarni va Sen istagan boshqa har narsani toʻldirguvchi hamd Senga boʻlsin» — der edilar. Sajda qilganlarida: «Ey Alloh! Senga sajda qildim, Senga iymon keltirdim va Senga taslim boʻldim. Yuzim oʻzini yaratgan, Oʻzi suvratga keltirib uning suvratini goʻzal qilgan, unga quloq va koʻz ochib bergan Zotga sajda qildi. Yaratguvchilarning eng goʻzali boʻlmish Alloh barakotlidir» — der edilar. Namozdan salom berganlarida: «Ey Alloh! Avval qilgan va keyin qilgan gunohlarimni, yashirin va oshkora qilganlarimni, isrof qilganlarimni va Sen mendan koʻra yaxshiroq biladigan narsalarimni magʻfirat qilgin. Sen muqaddim va muaxxirsen. Sendan oʻzga iloh yoʻq» — der edilar.Али ибн Абу Толиб (розияллоҳу анҳу) айтадилар: Расулуллоҳ ﷺ намозга турганларида такбир айтар, сўнгра: «Мен юзимни осмонлар ва ерни яратган Зотга, бутун ҳақдан оғиб (ягона Аллоҳга) муслим бўлган ҳолда қаратдим ва мен мушриклардан эмасман. Албатта, намозим, қурбонлигим, ҳаётим ва ўлимим оламларнинг Робби бўлмиш Аллоҳникидир. Унинг шериги йўқ. Мен шунга буюрилганман ва мен муслимларнинг аввалимен. Эй Аллоҳ! Сен Эгасан. Сендан бошқа илоҳ йўқ. Сен менинг Роббимсен ва мен Сенинг бандангмен. Мен ўзимга зулм қилдим ва гуноҳимни эътироф этдим. Бас, гуноҳларимни бутунлай мағфират қилгин, чунки гуноҳларни Сендан ўзга мағфират қиладиган зот йўқ. Ва мени энг гўзал ахлоққа ҳидоят қилгин, уларнинг энг гўзалига Сендан ўзга ҳидоят қиладиган зот йўқ. Ва ундан ёмонини мендан бургин, унинг ёмонини Сендан ўзга бурадиган зот йўқ. Лаббайк ва саъдайк! Бутун яхшилик Сенинг қўлингдадир, ёмонлик эса Сенга (нисбат қилинмайди). Мен Сен биланмен ва Сенга қайтажакман. Сен баракотли ва олийсен. Сендан мағфират сўрайман ва Сенга тавба қиламан» — дер эдилар. Рукуъ қилганларида: «Эй Аллоҳ! Сен учун рукуъ қилдим, Сенга иймон келтирдим ва Сенга таслим бўлдим. Қулоқларим, кўзларим, миям, суякларим ва пайларим Сенга бўйсунди» — дер эдилар. (Рукуъдан) бошларини кўтарганларида: «Аллоҳ Ўзига ҳамд айтганни эшитди. Эй Роббимиз! Осмонлар ва ерни ҳамда улар орасидаги нарсаларни ва Сен истаган бошқа ҳар нарсани тўлдиргувчи ҳамд Сенга бўлсин» — дер эдилар. Сажда қилганларида: «Эй Аллоҳ! Сенга сажда қилдим, Сенга иймон келтирдим ва Сенга таслим бўлдим. Юзим ўзини яратган, Ўзи сувратга келтириб унинг сувратини гўзал қилган, унга қулоқ ва кўз очиб берган Зотга сажда қилди. Яратгувчиларнинг энг гўзали бўлмиш Аллоҳ баракотлидир» — дер эдилар. Намоздан салом берганларида: «Эй Аллоҳ! Аввал қилган ва кейин қилган гуноҳларимни, яширин ва ошкора қилганларимни, исроф қилганларимни ва Сен мендан кўра яхшироқ биладиган нарсаларимни мағфират қилгин. Сен муқаддим ва муаххирсен. Сендан ўзга илоҳ йўқ» — дер эдилар.