Ali ibn Abu Tolib (roziyallohu anhu) Rasululloh ﷺdan rivoyat qiladilarki, u zot farz namozga turganlarida takbir aytar va qoʻllarini yelkalari roʻparasiga koʻtarar edilar. Qiroatlarini tugatib, rukuʼ qilmoqchi boʻlganlarida ham xuddi shunday qilar, rukuʼdan (bosh) koʻtarganlarida ham shunday qilar edilar. Oʻtirgan holatlarida namozning hech bir joyida qoʻllarini koʻtarmas edilar. Ikki sajdadan (soʻng) turganlarida ham qoʻllarini xuddi shunday koʻtarar va takbir aytar edilar. Duoni Abdulaziz hadisidagiga oʻxshash qildilar; (rovi) duoda biroz koʻp va biroz kam (qiladi) va «Butun yaxshilik Sening qoʻlingdadir, yomonlik esa Senga emas» degan soʻzni zikr qilmadi. Unga shuni ziyoda qildi: U zot namozdan qaytayotganlarida: «Ey Alloh! Avval qilgan va keyin qilgan gunohlarimni, yashirin va oshkora qilganlarimni magʻfirat qilgin. Sen mening ilohimsen. Sendan oʻzga iloh yoʻq» — der edilar.Али ибн Абу Толиб (розияллоҳу анҳу) Расулуллоҳ ﷺдан ривоят қиладиларки, у зот фарз намозга турганларида такбир айтар ва қўлларини елкалари рўпарасига кўтарар эдилар. Қироатларини тугатиб, рукуъ қилмоқчи бўлганларида ҳам худди шундай қилар, рукуъдан (бош) кўтарганларида ҳам шундай қилар эдилар. Ўтирган ҳолатларида намознинг ҳеч бир жойида қўлларини кўтармас эдилар. Икки саждадан (сўнг) турганларида ҳам қўлларини худди шундай кўтарар ва такбир айтар эдилар. Дуони Абдулазиз ҳадисидагига ўхшаш қилдилар; (рови) дуода бироз кўп ва бироз кам (қилади) ва «Бутун яхшилик Сенинг қўлингдадир, ёмонлик эса Сенга эмас» деган сўзни зикр қилмади. Унга шуни зиёда қилди: У зот намоздан қайтаётганларида: «Эй Аллоҳ! Аввал қилган ва кейин қилган гуноҳларимни, яширин ва ошкора қилганларимни мағфират қилгин. Сен менинг илоҳимсен. Сендан ўзга илоҳ йўқ» — дер эдилар.