حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْهَاشِمِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الزِّنَادِ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْفَضْلِ بْنِ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، - رضى الله عنه - عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ كَانَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلاَةِ الْمَكْتُوبَةِ كَبَّرَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ وَيَصْنَعُ مِثْلَ ذَلِكَ إِذَا قَضَى قِرَاءَتَهُ وَأَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ وَيَصْنَعُهُ إِذَا رَفَعَ مِنَ الرُّكُوعِ وَلاَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ فِي شَىْءٍ مِنْ صَلاَتِهِ وَهُوَ قَاعِدٌ وَإِذَا قَامَ مِنَ السَّجْدَتَيْنِ رَفَعَ يَدَيْهِ كَذَلِكَ وَكَبَّرَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ فِي حَدِيثِ أَبِي حُمَيْدٍ السَّاعِدِيِّ حِينَ وَصَفَ صَلاَةَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِذَا قَامَ مِنَ الرَّكْعَتَيْنِ كَبَّرَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ كَمَا كَبَّرَ عِنْدَ افْتِتَاحِ الصَّلاَةِ .
Ali ibn Abu Tolib (roziyallohu anhu)dan, u zot Rasululloh ﷺdan rivoyat qiladilarki, u zot farz namozga turganlarida takbir aytib, ikki qoʻllarini ikki yelkalari muqobiliga koʻtarardilar; qiroatlarini tugatib, rukuʼga bormoqchi boʻlganlarida ham shunday qilardilar; rukuʼdan koʻtarilganlarida ham shunday qilardilar; oʻtirgan holatlarida esa namozlarining hech bir joyida qoʻllarini koʻtarmasdilar; ikki sajdadan (yaʼni ikki rakaʼatdan) turganlarida ham xuddi shunday ikki qoʻllarini koʻtarib, takbir aytardilar. Abu Dovud aytdi: Abu Humayd as-Soidiyning hadisida — u Paygʻambar ﷺning namozlarini taʼriflaganida — (keladiki): ikki rakaʼatdan turganlarida takbir aytib, namozning boshida takbir aytganlaridek, ikki qoʻllarini ikki yelkalariga muqobil boʻlguncha koʻtarardilar.Али ибн Абу Толиб (розияллоҳу анҳу)дан, у зот Расулуллоҳ ﷺдан ривоят қиладиларки, у зот фарз намозга турганларида такбир айтиб, икки қўлларини икки елкалари муқобилига кўтарардилар; қироатларини тугатиб, рукуъга бормоқчи бўлганларида ҳам шундай қилардилар; рукуъдан кўтарилганларида ҳам шундай қилардилар; ўтирган ҳолатларида эса намозларининг ҳеч бир жойида қўлларини кўтармасдилар; икки саждадан (яъни икки ракаъатдан) турганларида ҳам худди шундай икки қўлларини кўтариб, такбир айтардилар. Абу Довуд айтди: Абу Ҳумайд ас-Соидийнинг ҳадисида — у Пайғамбар ﷺнинг намозларини таърифлаганида — (келадики): икки ракаъатдан турганларида такбир айтиб, намознинг бошида такбир айтганларидек, икки қўлларини икки елкаларига муқобил бўлгунча кўтарардилар.