حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ، حَدَّثَنَا شُرَيْحُ بْنُ يَزِيدَ، حَدَّثَنِي شُعَيْبُ بْنُ أَبِي حَمْزَةَ، قَالَ قَالَ لِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُنْكَدِرِ وَابْنُ أَبِي فَرْوَةَ وَغَيْرُهُمَا مِنْ فُقَهَاءِ أَهْلِ الْمَدِينَةِ فَإِذَا قُلْتَ أَنْتَ ذَاكَ فَقُلْ " وَأَنَا مِنَ الْمُسْلِمِينَ " . يَعْنِي قَوْلَهُ " وَأَنَا أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ " .
Shuʼayb ibn Abu Hamza (rahimahulloh) aytadi: Menga Muhammad ibn al-Munkadir, Ibn Abu Farva va Madina ahlining boshqa faqihlari: «Agar sen ana o (duo)ni aytsang, ‹vaana minal-muslimin (men muslimlardanman)› deb ayt» — dedilar. Yaʼni «vaana avvalul-muslimin (men muslimlarning avvalimen)» degan soʻzni nazarda tutdilar.Шуъайб ибн Абу Ҳамза (раҳимаҳуллоҳ) айтади: Менга Муҳаммад ибн ал-Мункадир, Ибн Абу Фарва ва Мадина аҳлининг бошқа фақиҳлари: «Агар сен ана о (дуо)ни айтсанг, ‹ваана минал-муслимин (мен муслимларданман)› деб айт» — дедилар. Яъни «ваана аввалул-муслимин (мен муслимларнинг аввалимен)» деган сўзни назарда тутдилар.