حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي الْعَبَّاسِ، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ يَزِيدَ الْأَصَمُّ، قَالَ سَمِعْتُ السُّدِّيَّ، إِسْمَاعِيلَ يَذْكُرُهُ عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّ، عَنْ عَلِيٍّ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ لَمَّا تُوُفِّيَ أَبُو طَالِبٍ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ إِنَّ عَمَّكَ الشَّيْخَ قَدْ مَاتَ قَالَ اذْهَبْ فَوَارِهِ ثُمَّ لَا تُحْدِثْ شَيْئًا حَتَّى تَأْتِيَنِي قَالَ فَوَارَيْتُهُ ثُمَّ أَتَيْتُهُ قَالَ اذْهَبْ فَاغْتَسِلْ ثُمَّ لَا تُحْدِثْ شَيْئًا حَتَّى تَأْتِيَنِي قَالَ فَاغْتَسَلْتُ ثُمَّ أَتَيْتُهُ قَالَ فَدَعَا لِي بِدَعَوَاتٍ مَا يَسُرُّنِي أَنَّ لِي بِهَا حُمْرَ النَّعَمِ وَسُودَهَا قَالَ وَكَانَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِذَا غَسَّلَ الْمَيِّتَ اغْتَسَلَ.
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Abu Tolib vafot etganida, men Paygʻambar ﷺ huzurlariga kelib: «Amakingiz — u chol — vafot etdi», dedim. U zot: «Borib, uni koʻmib kel, soʻng menga kelmaguningcha hech narsa qilma», dedilar. Men uni koʻmib, soʻng u zotning huzurlariga keldim. U zot: «Borib, gʻusl qil, soʻng menga kelmaguningcha hech narsa qilma», dedilar. Men gʻusl qilib, soʻng huzurlariga keldim. Shunda u zot menga shunday duolar qildilarki, ular menga qizil va qora tuyalarning barchasi boʻlishidan koʻra sevimliroqdir. Ali (roziyallohu anhu) mayyitni yuvsa, gʻusl qilar edi.