حَدَّثَنَا عَفَّانُ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ نَوْفَلٍ، أَنَّ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ نَزَلَ قُدَيْدًا فَأُتِيَ بِالْحَجَلِ فِي الْجِفَانِ شَائِلَةً بِأَرْجُلِهَا فَأَرْسَلَ إِلَى عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَهُوَ يَضْفِزُ بَعِيرًا لَهُ فَجَاءَ وَالْخَبَطُ يَتَحَاتُّ مِنْ يَدَيْهِ فَأَمْسَكَ عَلِيٌّ وَأَمْسَكَ النَّاسُ فَقَالَ عَلِيٌّ مَنْ هَا هُنَا مِنْ أَشْجَعَ هَلْ تَعْلَمُونَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَهُ أَعْرَابِيٌّ بِبَيْضَاتِ نَعَامٍ وَتَتْمِيرِ وَحْشٍ فَقَالَ أَطْعِمْهُنَّ أَهْلَكَ فَإِنَّا حُرُمٌ قَالُوا بَلَى فَتَوَرَّكَ عُثْمَانُ عَنْ سَرِيرِهِ وَنَزَلَ فَقَالَ خَبَّثْتَ عَلَيْنَا.
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Usmon ibn Affon (roziyallohu anhu) Qudayd degan joyga tushdi va unga oyoqlari yuqoriga qaragan holda idishlarda kaklik goʻshti keltirildi. U Ali (roziyallohu anhu)ga odam yubordi, u esa oʻz tuyasiga yem berayotgan edi. Ali qoʻllaridan barglar toʻkilib turgan holda keldi. Ali ham, odamlar ham undan tiyildilar. Ali: «Bu yerda Ashjaʼ qabilasidan kim bor? Bir aʼrobiy Paygʻambar ﷺga tuyaqush tuxumlari va yovvoyi hayvon goʻshtini keltirganida, u zot: ‹Buni ahlingga yedirgin, biz ehromdamiz›, deganlarini bilasizlarmi?» dedi. Ular: «Ha, shundoq», dedilar. Shunda Usmon karavotidan tushib: «Sen buni bizga makruh qilib qoʻyding», dedi.