حَدَّثَنَا أَسْوَدُ يَعْنِي ابْنَ عَامِرٍ، أَنْبَأَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ هَانِئِ بْنِ هَانِئٍ، عَنْ عَلِيٍّ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَعْفَرٌ وَزَيْدٌ قَالَ فَقَالَ لِزَيْدٍ أَنْتَ مَوْلَايَ فَحَجَلَ قَالَ وَقَالَ لِجَعْفَرٍ أَنْتَ أَشْبَهْتَ خَلْقِي وَخُلُقِي قَالَ فَحَجَلَ وَرَاءَ زَيْدٍ قَالَ وَقَالَ لِي أَنْتَ مِنِّي وَأَنَا مِنْكَ قَالَ فَحَجَلْتُ وَرَاءَ جَعْفَرٍ.
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Jaʼfar va Zayd bilan birga Nabiy ﷺ huzurlariga keldim. U zot Zaydga: «Sen mening mavlomsan», dedilar, shunda u xursandligidan sakrab yurdi. Jaʼfarga: «Sen mening yaratilishim va xulqimga oʻxshading», dedilar, u ham Zaydning ortidan sakrab yurdi. Menga esa: «Sen mendansan va men sendanman», dedilar, shunda men Jaʼfarning ortidan sakrab yurdim.