حَدَّثَنَا ابْنُ الْأَشْجَعِيِّ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ سُفْيَانَ، عَنِ السُّدِّيِّ، عَنْ عَبْدِ خَيْرٍ، عَنْ عَلِيٍّ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّهُ دَعَا بِكُوزٍ مِنْ مَاءٍ ثُمَّ قَالَ أَيْنَ هَؤُلَاءِ الَّذِينَ يَزْعُمُونَ أَنَّهُمْ يَكْرَهُونَ الشُّرْبَ قَائِمًا قَالَ فَأَخَذَهُ فَشَرِبَ وَهُوَ قَائِمٌ ثُمَّ تَوَضَّأَ وُضُوءًا خَفِيفًا وَمَسَحَ عَلَى نَعْلَيْهِ ثُمَّ قَالَ هَكَذَا وُضُوءُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلطَّاهِرِ مَا لَمْ يُحْدِثْ.
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U bir koʻza suv soʻradi, soʻng: «Tik turib suv ichishni yomon koʻramiz, deb daʼvo qiladiganlar qayerda?», dedi. Soʻng koʻzani olib, tik turgan holida ichdi, keyin yengil taharat qilib, kavushlari ustiga mash tortdi, soʻng: «Rasululloh ﷺning taharati ana shunday edi, taharati boʻlgan va hadasi buzilmagan kishi uchun», dedi.