حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ قَالَ وَقَالَ نَافِعُ بْنُ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ عَنْ بِشْرِ بْنِ سُحَيْمٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَطَبَ فِي يَوْمِ التَّشْرِيقِ قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فِي أَيَّامِ الْحَجِّ فَقَالَ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ إِلَّا نَفْسٌ مُسْلِمَةٌ وَإِنَّ هَذِهِ الْأَيَّامَ أَيَّامُ أَكْلٍ وَشُرْبٍ

Bishr ibn Suhaym (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ tashriq kunida — Abdurrahmon (oʻz rivoyatida): haj kunlarida — xutba qilib: «Jannatga faqat musulmon jongina kiradi. Albatta, bu kunlar yeb-ichish kunlaridir», dedilar.Бишр ибн Суҳайм (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ ташриқ кунида — Абдурраҳмон (ўз ривоятида): ҳаж кунларида — хутба қилиб: «Жаннатга фақат мусулмон жонгина киради. Албатта, бу кунлар еб-ичиш кунларидир», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ نَافِعِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ عَنْ رَجُلٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ بَعَثَ بِشْرَ بْنَ سُحَيْمٍ فَأَمَرَهُ أَنْ يُنَادِيَ أَلَا إِنَّهُ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ إِلَّا نَفْسُ مُؤْمِنٍ وَإِنَّهَا أَيَّامُ أَكْلٍ وَشُرْبٍ يَعْنِي أَيَّامَ التَّشْرِيقِ

Nabiy ﷺning sahobalaridan bir kishidan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ Bishr ibn Suhaymni yuborib, unga: «Ogoh boʻlinglar! Jannatga faqat moʻminning jonigina kiradi. Albatta, bular yeb-ichish kunlaridir», deb jar solishni buyurdilar — yaʼni tashriq kunlarini (nazarda tutdi).Набий ﷺнинг саҳобаларидан бир кишидан ривоят қилинадики, Набий ﷺ Бишр ибн Суҳаймни юбориб, унга: «Огоҳ бўлинглар! Жаннатга фақат мўминнинг жонигина киради. Албатта, булар еб-ичиш кунларидир», деб жар солишни буюрдилар — яъни ташриқ кунларини (назарда тутди).

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ أَخْبَرَنِي حَبِيبُ بْنُ أَبِي ثَابِتٍ أَنَّهُ سَمِعَ نَافِعَ بْنَ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ يُحَدِّثُ عَنْ رَجُلٍ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقَالُ لَهُ بِشْرُ بْنُ سُحَيْمٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَطَبَ فَقَالَ إِنَّهُ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ إِلَّا مُؤْمِنٌ وَإِنَّ هَذِهِ الْأَيَّامَ أَيَّامُ أَكْلٍ وَشُرْبٍ

Rasululloh ﷺning sahobalaridan Bishr ibn Suhaym deb ataladigan bir kishidan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ xutba qilib: «Albatta, Jannatga faqat moʻmingina kiradi. Albatta, bu kunlar yeb-ichish kunlaridir», dedilar.Расулуллоҳ ﷺнинг саҳобаларидан Бишр ибн Суҳайм деб аталадиган бир кишидан ривоят қилинадики, Набий ﷺ хутба қилиб: «Албатта, Жаннатга фақат мўмингина киради. Албатта, бу кунлар еб-ичиш кунларидир», дедилар.

حَدَّثَنَا سُرَيْجٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ نَافِعِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ بِشْرِ بْنِ سُحَيْمٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَ أَنْ يُنَادَى أَيَّامَ التَّشْرِيقِ أَنَّهُ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ إِلَّا مُؤْمِنٌ وَهِيَ أَيَّامُ أَكْلٍ وَشُرْبٍحَدَّثَنَا ابْنُ مَهْدِيٍّ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ حَبِيبٍ عَنْ نَافِعِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ بِشْرِ بْنِ سُحَيْمٍ قَالَ خَطَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي أَيَّامِ التَّشْرِيقِ فَذَكَرَ نَحْوَهُ وَقَالَ إِنَّ هَذِهِ أَيَّامُ أَكْلٍ وَشُرْبٍ

Bishr ibn Suhaym (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ tashriq kunlarida: «Albatta, jannatga moʻmindan boshqa hech kim kirmaydi; bular esa yeyish va ichish kunlaridir», deb jar solishni buyurdilar. Boshqa rivoyatda: Rasululloh ﷺ tashriq kunlarida xutba qildilar — (rovi) shunga oʻxshashini zikr qildi — va: «Albatta, bular yeyish va ichish kunlaridir», dedilar.Бишр ибн Суҳайм (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ ташриқ кунларида: «Албатта, жаннатга мўминдан бошқа ҳеч ким кирмайди; булар эса ейиш ва ичиш кунларидир», деб жар солишни буюрдилар. Бошқа ривоятда: Расулуллоҳ ﷺ ташриқ кунларида хутба қилдилар — (рови) шунга ўхшашини зикр қилди — ва: «Албатта, булар ейиш ва ичиш кунларидир», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ وَسَمِعْتُهُ أَنَا مِنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ ثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ قَالَ حَدَّثَنِي الْوَلِيدُ بْنُ الْمُغِيرَةِ الْمَعَافِرِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بِشْرٍ الْخَثْعَمِيُّ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُسَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَتُفْتَحَنَّ الْقُسْطَنْطِينِيَّةُ فَلَنِعْمَ الْأَمِيرُ أَمِيرُهَا وَلَنِعْمَ الْجَيْشُ ذَلِكَ الْجَيْشُ قَالَ فَدَعَانِي مَسْلَمَةُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ فَسَأَلَنِي فَحَدَّثْتُهُ فَغَزَا الْقُسْطَنْطِينِيَّةَ

Abdulloh ibn Bishr al-Xasʼamiy otasidan rivoyat qiladiki, u Nabiy ﷺning: «Albatta, Qustantiniya fath etiladi. Uning amiri qanday yaxshi amir va oʻsha lashkar qanday yaxshi lashkardir!» deb aytayotganlarini eshitdi. (Rovi) aytdi: Soʻng meni Maslama ibn Abdulmalik chaqirib, mendan soʻradi, men unga (buni) soʻzlab berdim va u Qustantiniyaga gʻazot qildi.Абдуллоҳ ибн Бишр ал-Хасъамий отасидан ривоят қиладики, у Набий ﷺнинг: «Албатта, Қустантиния фатҳ этилади. Унинг амири қандай яхши амир ва ўша лашкар қандай яхши лашкардир!» деб айтаётганларини эшитди. (Рови) айтди: Сўнг мени Маслама ибн Абдулмалик чақириб, мендан сўради, мен унга (буни) сўзлаб бердим ва у Қустантинияга ғазот қилди.