حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا بْنُ إِسْحَاقَ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي سُفْيَانَ سَمِعَهُ مِنْ مُسْلِمِ بْنِ ثَفِنَةَ قَالَاسْتَعْمَلَ ابْنُ عَلْقَمَةَ أَبِي عَلَى عِرَافَةِ قَوْمِهِ وَأَمَرَهُ أَنْ يُصَدِّقَهُمْ قَالَ فَبَعَثَنِي أَبِي فِي طَائِفَةٍ لِآتِيَهُ بِصَدَقَتِهِمْ قَالَ فَخَرَجْتُ حَتَّى أَتَيْتُ شَيْخًا كَبِيرًا يُقَالُ لَهُ سِعْرٌ فَقُلْتُ إِنَّ أَبِي بَعَثَنِي إِلَيْكَ لِتُؤَدِّيَ صَدَقَةَ غَنَمِكَ قَالَ يَا ابْنَ أَخِي وَأَيُّ نَحْوٍ تَأْخُذُونَ قُلْتُ نَخْتَارُ حَتَّى إِنَّا لَنَشْبُرُ ضُرُوعَ الْغَنَمِ قَالَ ابْنَ أَخِي فَإِنِّي أُحَدِّثُكَ أَنِّي كُنْتُ فِي شِعْبٍ مِنْ هَذِهِ الشِّعَابِ فِي غَنَمٍ لِي عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَاءَنِي رَجُلَانِ عَلَى بَعِيرٍ فَقَالَا نَحْنُ رَسُولَا النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَيْكَ لِتُؤَدِّيَ صَدَقَةَ غَنَمِكَ قُلْتُ مَا عَلَيَّ فِيهَا قَالَا شَاةٌ فَأَعْمِدُ إِلَى شَاةٍ قَدْ عَلِمْتُ مَكَانَهَا مُمْتَلِئَةٍ مَحْضًا وَشَحْمًا فَأَخْرَجْتُهَا إِلَيْهِمَا فَقَالَا هَذِهِ الشَّافِعُ الْحَائِلُ وَقَدْ نَهَانَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَأْخُذَ شَافِعًا قُلْتُ فَأَيُّ شَيْءٍ قَالَا عَنَاقًا جَذَعَةً أَوْ ثَنِيَّةً قَالَ فَأَعْمِدُ إِلَى عَنَاقٍ مُعْتَاطٍ قَالَ وَالْمُعْتَاطُ الَّتِي لَمْ تَلِدْ وَلَدًا وَقَدْ حَانَ وِلَادُهَا فَأَخْرَجْتُهَا إِلَيْهِمَا فَقَالَا نَاوِلْنَاهَا فَدَفَعْتُهَا إِلَيْهِمَا فَجَعَلَاهَا مَعَهُمَا عَلَى بَعِيرِهِمَا ثُمَّ انْطَلَقَاقَالَ عَبْد اللَّهِ سَمِعْتُ أَبِي يَقُولُ كَذَا قَالَ وَكِيعٌ مُسْلِمُ بْنُ ثَفِنَةَ صُحِّفَ و قَالَ

Muslim ibn Safina aytdi: Ibn Alqama otamni oʻz qavmiga oqsoqol qilib tayinladi va ularning sadaqasini yigʻishni unga buyurdi. Otam meni bir toifaning oldiga, ularning sadaqasini olib kelishim uchun yubordi. Men chiqib, Siʼr deb ataladigan bir keksa cholning oldiga bordim va: «Otam meni sizning oldingizga qoʻylaringizning sadaqasini ado etishingiz uchun yubordi», dedim. U: «Ey jiyanim, qay tarzda olasizlar?» dedi. Men: «Biz tanlab olamiz, hatto qoʻylarning yelinini paypaslab koʻramiz», dedim. U: «Ey jiyanim, senga aytib beray: men Nabiy ﷺ zamonlarida shu soyliklardan birida oʻz qoʻylarim bilan edim. Oldimga bir tuyada ikki kishi kelib: ‹Biz Nabiy ﷺning senga yuborgan ikki elchisimiz, qoʻylaringning sadaqasini ado etishing uchun (keldik)›, dedilar. Men: ‹Menga unda nima (vojib)?› dedim. Ular: ‹Bir qoʻy›, dedilar. Shunda men joyini bilib turgan, suti va yogʻiga toʻlgan bir qoʻyga borib, uni ularga chiqardim. Ular: ‹Bu shofiʼ — boʻgʻoz qoʻydir, Rasululloh ﷺ bizni shofiʼ olishimizdan qaytarganlar›, dedilar. Men: ‹Unda qanaqasini (olasizlar)?› dedim. Ular: ‹Jazʼa yoki saniyya echkini›, dedilar. Shunda men bir muʼtot echkiga bordim — muʼtot hali bola tugʻmagan, ammo tugʻish vaqti yaqinlashgan echkidir — va uni ularga chiqardim. Ular: ‹Buni bizga ber›, dedilar. Men uni ularga topshirdim. Ular uni oʻzlari bilan tuyalariga qoʻshib olib, soʻng ketdilar», dedi. Abdulloh aytdi: Otamning shunday deganini eshitdim: Vakiʼ «Muslim ibn Safina» dedi, bu tashif qilingan.Муслим ибн Сафина айтди: Ибн Алқама отамни ўз қавмига оқсоқол қилиб тайинлади ва уларнинг садақасини йиғишни унга буюрди. Отам мени бир тоифанинг олдига, уларнинг садақасини олиб келишим учун юборди. Мен чиқиб, Сиър деб аталадиган бир кекса чолнинг олдига бордим ва: «Отам мени сизнинг олдингизга қўйларингизнинг садақасини адо этишингиз учун юборди», дедим. У: «Эй жияним, қай тарзда оласизлар?» деди. Мен: «Биз танлаб оламиз, ҳатто қўйларнинг елинини пайпаслаб кўрамиз», дедим. У: «Эй жияним, сенга айтиб берай: мен Набий ﷺ замонларида шу сойликлардан бирида ўз қўйларим билан эдим. Олдимга бир туяда икки киши келиб: ‹Биз Набий ﷺнинг сенга юборган икки элчисимиз, қўйларингнинг садақасини адо этишинг учун (келдик)›, дедилар. Мен: ‹Менга унда нима (вожиб)?› дедим. Улар: ‹Бир қўй›, дедилар. Шунда мен жойини билиб турган, сути ва ёғига тўлган бир қўйга бориб, уни уларга чиқардим. Улар: ‹Бу шофиъ — бўғоз қўйдир, Расулуллоҳ ﷺ бизни шофиъ олишимиздан қайтарганлар›, дедилар. Мен: ‹Унда қанақасини (оласизлар)?› дедим. Улар: ‹Жазъа ёки санийя эчкини›, дедилар. Шунда мен бир муътот эчкига бордим — муътот ҳали бола туғмаган, аммо туғиш вақти яқинлашган эчкидир — ва уни уларга чиқардим. Улар: ‹Буни бизга бер›, дедилар. Мен уни уларга топширдим. Улар уни ўзлари билан туяларига қўшиб олиб, сўнг кетдилар», деди. Абдуллоҳ айтди: Отамнинг шундай деганини эшитдим: Вакиъ «Муслим ибн Сафина» деди, бу ташиф қилинган.

حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا بْنُ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ أَبِي سُفْيَانَ قَالَ حَدَّثَنِي مُسْلِمُ بْنُ شُعْبَةَأَنَّ ابْنَ عَلْقَمَةَ اسْتَعْمَلَ أَبَاهُ عَلَى عِرَافَةِ قَوْمِهِ قَالَ مُسْلِمٌ فَبَعَثَنِي إِلَى مُصَدِّقَةٍ فِي طَائِفَةٍ مِنْ قَوْمِي قَالَ فَخَرَجْتُ حَتَّى آتِيَ شَيْخًا يُقَالُ لَهُ سِعْرٌ فِي شِعْبٍ مِنْ الشِّعَابِ فَقُلْتُ إِنَّ أَبِي بَعَثَنِي إِلَيْكَ لِتُعْطِيَنِي صَدَقَةَ غَنَمِكَ فَقَالَ أَيْ ابْنَ أَخِي وَأَيَّ نَحْوٍ تَأْخُذُونَ فَقُلْتُ نَأْخُذُ أَفْضَلَ مَا نَجِدُ فَقَالَ الشَّيْخُ إِنِّي لَفِي شِعْبٍ مِنْ هَذِهِ الشِّعَابِ فِي غَنَمٍ لِي إِذْ جَاءَنِي رَجُلَانِ مُرْتَدِفَانِ بَعِيرًا فَقَالَا إِنَّا رَسُولَا رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَنَا إِلَيْكَ لِتُؤْتِيَنَا صَدَقَةَ غَنَمِكَ قُلْتُ وَمَا هِيَ قَالَا شَاةٌ فَعَمِدْتُ إِلَى شَاةٍ قَدْ عَلِمْتُ مَكَانَهَا مُمْتَلِئَةً مَحْضًا أَوْ مَحْضًا وَشَحْمًا فَأَخْرَجْتُهَا إِلَيْهِمَا فَقَالَا هَذِهِ شَافِعٌ وَقَدْ نَهَانَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَأْخُذَ شَافِعًا وَالشَّافِعُ الَّتِي فِي بَطْنِهَا وَلَدُهَا قَالَ فَقُلْتُ فَأَيَّ شَيْءٍ تَأْخُذَانِ قَالَا عَنَاقًا أَوْ جَذَعَةً أَوْ ثَنِيَّةً قَالَ فَأَخْرَجَ لَهُمَا عَنَاقًا قَالَ فَقَالَا ادْفَعْهَا إِلَيْنَا فَتَنَاوَلَاهَا وَجَعَلَاهَا مَعَهُمَا عَلَى بَعِيرِهِمَا

Muslim ibn Shuʼba aytdi: Ibn Alqama uning otasini oʻz qavmiga oqsoqol qilib tayinladi. Muslim aytdi: Otam meni qavmimdan bir toifaning sadaqasini yigʻish uchun yubordi. Men chiqib, soyliklardan birida Siʼr deb ataladigan bir cholning oldiga bordim va: «Otam meni sizning oldingizga qoʻylaringizning sadaqasini berishingiz uchun yubordi», dedim. U: «Ey jiyanim, qay tarzda olasizlar?» dedi. Men: «Topganimizning eng yaxshisini olamiz», dedim. Chol dedi: «Men shu soyliklardan birida oʻz qoʻylarim bilan edim, birdan oldimga bir tuyaga qoʻshalashib mingan ikki kishi kelib: ‹Biz Rasululloh ﷺning ikki elchisimiz, u zot bizni senga qoʻylaringning sadaqasini berishing uchun yubordilar›, dedilar. Men: ‹U nima?› dedim. Ular: ‹Bir qoʻy›, dedilar. Shunda men joyini bilib turgan, suti — yoki suti va yogʻiga toʻlgan bir qoʻyga borib, uni ularga chiqardim. Ular: ‹Bu shofiʼdir, Rasululloh ﷺ bizni shofiʼ olishimizdan qaytarganlar›, dedilar. Shofiʼ — qornida bolasi bor qoʻydir. Men: ‹Unda qanaqasini olasizlar?› dedim. Ular: ‹Anoq yoki jazʼa yoki saniyyani›, dedilar. Shunda u ularga bir anoq chiqardi. Ular: ‹Uni bizga topshir›, dedilar-da, uni olib, oʻzlari bilan tuyalariga qoʻshib qoʻydilar».Муслим ибн Шуъба айтди: Ибн Алқама унинг отасини ўз қавмига оқсоқол қилиб тайинлади. Муслим айтди: Отам мени қавмимдан бир тоифанинг садақасини йиғиш учун юборди. Мен чиқиб, сойликлардан бирида Сиър деб аталадиган бир чолнинг олдига бордим ва: «Отам мени сизнинг олдингизга қўйларингизнинг садақасини беришингиз учун юборди», дедим. У: «Эй жияним, қай тарзда оласизлар?» деди. Мен: «Топганимизнинг энг яхшисини оламиз», дедим. Чол деди: «Мен шу сойликлардан бирида ўз қўйларим билан эдим, бирдан олдимга бир туяга қўшалашиб минган икки киши келиб: ‹Биз Расулуллоҳ ﷺнинг икки элчисимиз, у зот бизни сенга қўйларингнинг садақасини беришинг учун юбордилар›, дедилар. Мен: ‹У нима?› дедим. Улар: ‹Бир қўй›, дедилар. Шунда мен жойини билиб турган, сути — ёки сути ва ёғига тўлган бир қўйга бориб, уни уларга чиқардим. Улар: ‹Бу шофиъдир, Расулуллоҳ ﷺ бизни шофиъ олишимиздан қайтарганлар›, дедилар. Шофиъ — қорнида боласи бор қўйдир. Мен: ‹Унда қанақасини оласизлар?› дедим. Улар: ‹Аноқ ёки жазъа ёки санийяни›, дедилар. Шунда у уларга бир аноқ чиқарди. Улар: ‹Уни бизга топшир›, дедилар-да, уни олиб, ўзлари билан туяларига қўшиб қўйдилар».