حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ الْحَدَّادُ أَبُو عُبَيْدَةَ عَنْ خَلَفٍ يَعْنِي ابْنَ مِهْرَانَ حَدَّثَنَا عَامِرٌ الْأَحْوَلُ عَنْ صَالِحِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ الشَّرِيدِ قَالَ سَمِعْتُ الشَّرِيدَ يَقُولُسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ قَتَلَ عُصْفُورًا عَبَثًا عَجَّ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مِنْهُ يَقُولُ يَا رَبِّ إِنَّ فُلَانًا قَتَلَنِي عَبَثًا وَلَمْ يَقْتُلْنِي لِمَنْفَعَةٍ
Sharid (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim bir chumchuqni behuda oʻldirsa, qiyomat kunida u chumchuq Alloh azza va jallaga faryod qilib: ‹Ey Robbim, falonchi meni behuda oʻldirdi, biror manfaat uchun oʻldirmadi›, deb aytadi», deganlarini eshitdim.Шарид (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким бир чумчуқни беҳуда ўлдирса, қиёмат кунида у чумчуқ Аллоҳ азза ва жаллага фарёд қилиб: ‹Эй Роббим, фалончи мени беҳуда ўлдирди, бирор манфаат учун ўлдирмади›, деб айтади», деганларини эшитдим.