حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا خَالِدٌ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ قَالَقَمِلْتُ حَتَّى ظَنَنْتُ أَنَّ كُلَّ شَعْرَةٍ مِنْ رَأْسِي فِيهَا الْقَمْلُ مِنْ أَصْلِهَا إِلَى فَرْعِهَا فَأَمَرَنِي النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ رَأَى ذَلِكَ قَالَ احْلِقْ وَنَزَلَتْ الْآيَةُ قَالَ أَطْعِمْ سِتَّةَ مَسَاكِينَ ثَلَاثَةَ آصُعٍ مِنْ تَمْرٍ
Kaʼb ibn Ujra (roziyallohu anhu) aytdi: Shu qadar bitladimki, hatto boshimning har bir tolasida — ildizidan uchigacha — bit bor deb gumon qildim. Buni koʻrgan Nabiy ﷺ menga buyurib: «Qirib tashla», dedilar va (oʻsha) oyat nozil boʻldi. U zot: «Olti miskinga uch soʼ xurmo taom qil», dedilar.Каъб ибн Ужра (розияллоҳу анҳу) айтди: Шу қадар битладимки, ҳатто бошимнинг ҳар бир толасида — илдизидан учигача — бит бор деб гумон қилдим. Буни кўрган Набий ﷺ менга буюриб: «Қириб ташла», дедилар ва (ўша) оят нозил бўлди. У зот: «Олти мискинга уч сў хурмо таом қил», дедилар.