حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ سِمَاكٍ أَنَّهُسَمِعَ النُّعْمَانَ بْنَ بَشِيرٍ يَخْطُبُ وَهُوَ يَقُولُ أَحْمَدُ اللَّهَ تَعَالَى فَرُبَّمَا أَتَى عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الشَّهْرُ يَظَلُّ يَتَلَوَّى مَا يَشْبَعُ مِنْ الدَّقَلِ
Simok Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhu)ning xutba qilib turib shunday deganini eshitdi: «Alloh taologa hamd aytaman. Rasululloh ﷺ ga shunday oy kelar ediki, u zot (ochlikdan) buralib turar, past navli quruq xurmodan ham toʻymas edilar».Симок Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳу)нинг хутба қилиб туриб шундай деганини эшитди: «Аллоҳ таолога ҳамд айтаман. Расулуллоҳ ﷺ га шундай ой келар эдики, у зот (очликдан) буралиб турар, паст навли қуруқ хурмодан ҳам тўймас эдилар».