حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا قُرَّةُ بْنُ خَالِدٍ عَنْ ضِرْغَامَةَ بْنِ عُلَيْبَةَ بْنِ حَرْمَلَةَ الْعَنْبَرِيِّ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ أَبِيهِ قَالَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْصِنِي قَالَ اتَّقِ اللَّهَ وَإِذَا كُنْتَ فِي مَجْلِسِ قَوْمٍ فَسَمِعْتَهُمْ يَقُولُونَ مَا يُعْجِبُكَ فَأْتِهِ وَإِذَا سَمِعْتَهُمْ يَقُولُونَ مَا تَكْرَهُ فَاتْرُكْهُ

Zirgʻoma ibn Ulayba ibn Harmala al-Anbariy oʻz otasidan, u oʻz otasidan rivoyat qiladi: Men Rasululloh ﷺ ning huzurlariga kelib: «Yo Rasululloh, menga vasiyat qiling», dedim. U zot: «Allohdan qoʻrq. Bir qavmning majlisida boʻlsang-u, ularning seni quvontiradigan (soʻz)ni aytayotganlarini eshitsang, uni qil; ularning sen yomon koʻradigan (soʻz)ni aytayotganlarini eshitsang, uni tark et», dedilar.Зирғома ибн Улайба ибн Ҳармала ал-Анбарий ўз отасидан, у ўз отасидан ривоят қилади: Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг ҳузурларига келиб: «Ё Расулуллоҳ, менга васият қилинг», дедим. У зот: «Аллоҳдан қўрқ. Бир қавмнинг мажлисида бўлсанг-у, уларнинг сени қувонтирадиган (сўз)ни айтаётганларини эшитсанг, уни қил; уларнинг сен ёмон кўрадиган (сўз)ни айтаётганларини эшитсанг, уни тарк эт», дедилар.