حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سَلَمَةُ بْنُ نُبَيْطٍ عَنْ أَبِيهِ وَكَانَ قَدْ حَجَّ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَرَأَيْتُهُ يَخْطُبُ يَوْمَ عَرَفَةَ عَلَى بَعِيرِهِ

Nubayt ibn Sharit (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi — u Paygʻambar ﷺ bilan birga haj qilgan edi: «Men u zotni Arafa kuni tuyalari ustida xutba qilayotganlarini koʻrdim».Нубайт ибн Шарит (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади — у Пайғамбар ﷺ билан бирга ҳаж қилган эди: «Мен у зотни Арафа куни туялари устида хутба қилаётганларини кўрдим».

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ زَكَرِيَّا بْنِ أَبِي زَائِدَةَ حَدَّثَنِي أَبُو مَالِكٍ الْأَشْجَعِيُّ حَدَّثَنِي نُبَيْطُ بْنُ شَرِيطٍ قَالَإِنِّي لَرَدِيفُ أَبِي فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ إِذْ تَكَلَّمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُمْتُ عَلَى عَجُزِ الرَّاحِلَةِ فَوَضَعْتُ يَدِي عَلَى عَاتِقِ أَبِي فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ أَيُّ يَوْمٍ أَحْرَمُ قَالُوا هَذَا الْيَوْمُ قَالَ فَأَيُّ بَلَدٍ أَحْرَمُ قَالُوا هَذَا الْبَلَدُ قَالَ فَأَيُّ شَهْرٍ أَحْرَمُ قَالُوا هَذَا الشَّهْرُ قَالَ فَإِنَّ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ عَلَيْكُمْ حَرَامٌ كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا فِي شَهْرِكُمْ هَذَا فِي بَلَدِكُمْ هَذَا هَلْ بَلَّغْتُ قَالُوا نَعَمْ قَالَ اللَّهُمَّ اشْهَدْ اللَّهُمَّ اشْهَدْ

Nubayt ibn Sharit (roziyallohu anhu) aytdi: Men Vidolashuv hajida otamning ortida (ulovda) edim. Shunda Nabiy ﷺ soʻz boshladilar. Men ulovning orqa qismiga turib, qoʻlimni otamning yelkasiga qoʻydim va u zotning shunday deganlarini eshitdim: «Qaysi kun eng hurmatlidir?» Ular: «Shu kun», dedilar. U zot: «Qaysi shahar eng hurmatlidir?», dedilar. Ular: «Shu shahar», dedilar. U zot: «Qaysi oy eng hurmatlidir?», dedilar. Ular: «Shu oy», dedilar. U zot: «Albatta, qonlaringiz va mollaringiz shu shahringizda, shu oyingizda, shu kuningizning hurmatidek sizlarga haromdir. Yetkazdimmi?», dedilar. Ular: «Ha», dedilar. U zot: «Allohim, guvoh boʻl! Allohim, guvoh boʻl!», dedilar.Нубайт ибн Шарит (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Видолашув ҳажида отамнинг ортида (уловда) эдим. Шунда Набий ﷺ сўз бошладилар. Мен уловнинг орқа қисмига туриб, қўлимни отамнинг елкасига қўйдим ва у зотнинг шундай деганларини эшитдим: «Қайси кун энг ҳурматлидир?» Улар: «Шу кун», дедилар. У зот: «Қайси шаҳар энг ҳурматлидир?», дедилар. Улар: «Шу шаҳар», дедилар. У зот: «Қайси ой энг ҳурматлидир?», дедилар. Улар: «Шу ой», дедилар. У зот: «Албатта, қонларингиз ва молларингиз шу шаҳрингизда, шу ойингизда, шу кунингизнинг ҳурматидек сизларга ҳаромдир. Етказдимми?», дедилар. Улар: «Ҳа», дедилар. У зот: «Аллоҳим, гувоҳ бўл! Аллоҳим, гувоҳ бўл!», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَبُو يَحْيَى الْحِمَّانِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا سَلَمَةُ بْنُ نُبَيْطٍ قَالَ كَانَ أَبِي وَجَدِّي وَعَمِّي مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي قَالَرَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْطُبُ عَشِيَّةَ عَرَفَةَ عَلَى جَمَلٍ أَحْمَرَ

Salama ibn Nubayt aytdi: Otam, bobom va amakim Paygʻambar ﷺ bilan birga edilar. Otam menga xabar berib: «Men Paygʻambar ﷺ ni Arafa kechqurunida qizil tuya ustida xutba qilayotganlarini koʻrdim», dedi.Салама ибн Нубайт айтди: Отам, бобом ва амаким Пайғамбар ﷺ билан бирга эдилар. Отам менга хабар бериб: «Мен Пайғамбар ﷺ ни Арафа кечқурунида қизил туя устида хутба қилаётганларини кўрдим», деди.

قَالَ قَالَ سَلَمَةُأَوْصَانِي أَبِي بِصَلَاةِ السَّحَرِ قُلْتُ يَا أَبَتْ إِنِّي لَا أُطِيقُهَا قَالَ فَانْظُرْ الرَّكْعَتَيْنِ قَبْلَ الْفَجْرِ فَلَا تَدَعَنَّهُمَا وَلَا تَشْخَصَنَّ فِي الْفِتْنَةِ

Salama aytdi: Otam menga sahar namozini vasiyat qildi. Men: «Ey ota, men unga toqat qila olmayman», dedim. U: «Unday boʻlsa, bomdoddan oldingi ikki rakʼatga qara — ularni aslo tark qilma; fitnaga esa chiqma», dedi.Салама айтди: Отам менга саҳар намозини васият қилди. Мен: «Эй ота, мен унга тоқат қила олмайман», дедим. У: «Ундай бўлса, бомдоддан олдинги икки ракъатга қара — уларни асло тарк қилма; фитнага эса чиқма», деди.

حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا رَافِعُ بْنُ سَلَمَةَ يَعْنِي الْأَشْجَعِيَّ وَسَالِمُ بْنُ أَبِي الْجَعْدِ عَنْ أَبِيهِ قَالَ حَدَّثَنِي سَلَمَةُ بْنُ نُبَيْطٍ الْأَشْجَعِيُّأَنَّ أَبَاهُ قَدْ أَدْرَكَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَ رِدْفًا خَلْفَ أَبِيهِ فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ قَالَ فَقُلْتُ يَا أَبَتِ أَرِنِي النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قُمْ فَخُذْ بِوَاسِطَةِ الرَّحْلِ قَالَ فَقُمْتُ فَأَخَذْتُ بِوَاسِطَةِ الرَّحْلِ فَقَالَ انْظُرْ إِلَى صَاحِبِ الْجَمَلِ الْأَحْمَرِ الَّذِي يُومِئُ بِيَدِهِ فِي يَدِهِ الْقَضِيبُ

Salama ibn Nubayt al-Ashjaʼiy rivoyat qilishicha, otasi Nabiy ﷺ ga yetishgan va Vidolashuv hajida oʻz otasining ortida (ulovda) boʻlgan. U dedi: Men: «Ey ota, menga Nabiy ﷺ ni koʻrsat», dedim. U: «Tur va egarning oʻrtasidan ushla», dedi. Bas, men turib egarning oʻrtasidan ushladim. U: «Qoʻli bilan ishora qilayotgan, qoʻlida tayoqcha bor qizil tuya sohibiga qara», dedi.Салама ибн Нубайт ал-Ашжаъий ривоят қилишича, отаси Набий ﷺ га етишган ва Видолашув ҳажида ўз отасининг ортида (уловда) бўлган. У деди: Мен: «Эй ота, менга Набий ﷺ ни кўрсат», дедим. У: «Тур ва эгарнинг ўртасидан ушла», деди. Бас, мен туриб эгарнинг ўртасидан ушладим. У: «Қўли билан ишора қилаётган, қўлида таёқча бор қизил туя соҳибига қара», деди.