حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ زَكَرِيَّا بْنِ أَبِي زَائِدَةَ حَدَّثَنِي أَبُو مَالِكٍ الْأَشْجَعِيُّ حَدَّثَنِي نُبَيْطُ بْنُ شَرِيطٍ قَالَإِنِّي لَرَدِيفُ أَبِي فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ إِذْ تَكَلَّمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُمْتُ عَلَى عَجُزِ الرَّاحِلَةِ فَوَضَعْتُ يَدِي عَلَى عَاتِقِ أَبِي فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ أَيُّ يَوْمٍ أَحْرَمُ قَالُوا هَذَا الْيَوْمُ قَالَ فَأَيُّ بَلَدٍ أَحْرَمُ قَالُوا هَذَا الْبَلَدُ قَالَ فَأَيُّ شَهْرٍ أَحْرَمُ قَالُوا هَذَا الشَّهْرُ قَالَ فَإِنَّ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ عَلَيْكُمْ حَرَامٌ كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا فِي شَهْرِكُمْ هَذَا فِي بَلَدِكُمْ هَذَا هَلْ بَلَّغْتُ قَالُوا نَعَمْ قَالَ اللَّهُمَّ اشْهَدْ اللَّهُمَّ اشْهَدْ
Nubayt ibn Sharit (roziyallohu anhu) aytdi: Men Vidolashuv hajida otamning ortida (ulovda) edim. Shunda Nabiy ﷺ soʻz boshladilar. Men ulovning orqa qismiga turib, qoʻlimni otamning yelkasiga qoʻydim va u zotning shunday deganlarini eshitdim: «Qaysi kun eng hurmatlidir?» Ular: «Shu kun», dedilar. U zot: «Qaysi shahar eng hurmatlidir?», dedilar. Ular: «Shu shahar», dedilar. U zot: «Qaysi oy eng hurmatlidir?», dedilar. Ular: «Shu oy», dedilar. U zot: «Albatta, qonlaringiz va mollaringiz shu shahringizda, shu oyingizda, shu kuningizning hurmatidek sizlarga haromdir. Yetkazdimmi?», dedilar. Ular: «Ha», dedilar. U zot: «Allohim, guvoh boʻl! Allohim, guvoh boʻl!», dedilar.Нубайт ибн Шарит (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Видолашув ҳажида отамнинг ортида (уловда) эдим. Шунда Набий ﷺ сўз бошладилар. Мен уловнинг орқа қисмига туриб, қўлимни отамнинг елкасига қўйдим ва у зотнинг шундай деганларини эшитдим: «Қайси кун энг ҳурматлидир?» Улар: «Шу кун», дедилар. У зот: «Қайси шаҳар энг ҳурматлидир?», дедилар. Улар: «Шу шаҳар», дедилар. У зот: «Қайси ой энг ҳурматлидир?», дедилар. Улар: «Шу ой», дедилар. У зот: «Албатта, қонларингиз ва молларингиз шу шаҳрингизда, шу ойингизда, шу кунингизнинг ҳурматидек сизларга ҳаромдир. Етказдимми?», дедилар. Улар: «Ҳа», дедилар. У зот: «Аллоҳим, гувоҳ бўл! Аллоҳим, гувоҳ бўл!», дедилар.