Xolid al-Adavoniy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u Rasululloh ﷺni Saqifning sharqiy tomonida koʻrdi: u zot ulardan yordam istab kelgan chogʻlarida yoyga yoki hassaga suyanib turgan edilar. U aytdi: Men u zotning: {Vas-samoi vat-toriq}ni oxirigacha oʻqiyotganlarini eshitdim va uni johiliyatda, mushrik boʻlgan holimda yodladim, soʻng islomda uni oʻqidim. Saqif meni chaqirib: «Bu kishidan nima eshitding?» dedilar. Men ularga uni oʻqib berdim. Shunda ular bilan birga boʻlgan qurayshliklar: «Biz oʻz sohibimizni yaxshiroq bilamiz; agar u aytayotgani haq ekanini bilsak edik, albatta unga ergashardik», deyishdi.Холид ал-Адавоний (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у Расулуллоҳ ﷺни Сақифнинг шарқий томонида кўрди: у зот улардан ёрдам истаб келган чоғларида ёйга ёки ҳассага суяниб турган эдилар. У айтди: Мен у зотнинг: {Вас-самои ват-ториқ}ни охиригача ўқиётганларини эшитдим ва уни жоҳилиятда, мушрик бўлган ҳолимда ёдладим, сўнг исломда уни ўқидим. Сақиф мени чақириб: «Бу кишидан нима эшитдинг?» дедилар. Мен уларга уни ўқиб бердим. Шунда улар билан бирга бўлган қурайшликлар: «Биз ўз соҳибимизни яхшироқ биламиз; агар у айтаётгани ҳақ эканини билсак эдик, албатта унга эргашардик», дейишди.