حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ عُبَيْدٍ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ مُوسَى بْنِ طَلْحَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كُنَّا نُصَلِّي وَالدَّوَابُّ تَمُرُّ بَيْنَ أَيْدِينَا فَذَكَرْنَا ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مِثْلُ مُؤْخِرَةِ الرَّحْلِ تَكُونُ بَيْنَ يَدَيْ أَحَدِكُمْ ثُمَّ لَا يَضُرُّهُ مَا مَرَّ عَلَيْهِ وَقَالَ عُمَرُ مَرَّةً بَيْنَ يَدَيْهِ.
Talha ibn Ubaydulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz namoz oʻqir edik, jonivorlar oldimizdan oʻtar edi. Biz buni Nabiy ﷺga aytdik. Shunda u zot: «Birortangizning oldida egar orqasi boʻylab bir narsa boʻlsa, undan narida oʻtgan narsa unga zarar qilmaydi», dedilar.