حَدَّثَنَا بَهْزٌ، وَعَفَّانُ، قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ مُوسَى بْنِ طَلْحَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ مَرَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى قَوْمٍ فِي رُءُوسِ النَّخْلِ فَقَالَ مَا يَصْنَعُ هَؤُلَاءِ قَالُوا يُلَقِّحُونَهُ يَجْعَلُونَ الذَّكَرَ فِي الْأُنْثَى قَالَ مَا أَظُنُّ ذَلِكَ يُغْنِي شَيْئًا فَأُخْبِرُوا بِذَلِكَ فَتَرَكُوهُ فَأُخْبِرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنْ كَانَ يَنْفَعُهُمْ فَلْيَصْنَعُوهُ فَإِنِّي إِنَّمَا ظَنَنْتُ ظَنًّا فَلَا تُؤَاخِذُونِي بِالظَّنِّ وَلَكِنْ إِذَا أَخْبَرْتُكُمْ عَنْ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ بِشَيْءٍ فَخُذُوهُ فَإِنِّي لَنْ أَكْذِبَ عَلَى اللَّهِ شَيْئًا.
Talha ibn Ubaydulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ xurmo boshlarida turgan bir qavm yonidan oʻtib: «Bular nima qilmoqda?» dedilar. Ular: «Ular chang bermoqdalar, erkagini urgʻochisiga qoʻymoqdalar», dedilar. U zot: «Bu bir narsa foyda beradi deb oʻylamayman», dedilar. Buni ularga aytishdi, ular esa buni tark etdi. Soʻng Rasululloh ﷺga bu xabar berildi. Shunda u zot: «Agar bu ularga foyda bersa, uni qilaversinlar. Men shunchaki bir gumon qilgan edim, xolos, gumon uchun meni ayblamanglar. Lekin men sizlarga Alloh azza va jalladan bir narsani xabar bersam, uni oling, chunki men Alloh haqida hech qachon yolgʻon gapirmayman», dedilar.