حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ الزُّبَيْرِيُّ حَدَّثَنَا كَثِيرُ بْنُ زَيْدٍ عَنِ الْمُطَّلِبِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عِتْبَانَ أَوْ ابْنِ عُتْبَانَ الْأَنْصَارِيِّ قَالَقُلْتُ أَيْ نَبِيَّ اللَّهِ إِنِّي كُنْتُ مَعَ أَهْلِي فَلَمَّا سَمِعْتُ صَوْتَكَ أَقْلَعْتُ فَاغْتَسَلْتُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَاءُ مِنْ الْمَاءِ

Itbon — yoki Ibn Utbon — al-Ansoriy (roziyallohu anhu) aytdi: Men: «Ey Allohning nabiysi, men ahlim bilan birga edim. Ovozingizni eshitgach, toʻxtadim va gʻusl qildim», dedim. Shunda Rasululloh ﷺ: «Suv suvdandir», dedilar.Итбон — ёки Ибн Утбон — ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен: «Эй Аллоҳнинг набийси, мен аҳлим билан бирга эдим. Овозингизни эшитгач, тўхтадим ва ғусл қилдим», дедим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Сув сувдандир», дедилар.