حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ رَاشِدٍ قَالَ سَمِعْتُ الْحَسَنَ يَقُولُ ثَنَا أَحْمَرُ بْنُ جَزِيٍّ صَاحِبُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَإِنْ كُنَّا لَنَأْوِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِمَّا يُجَافِي مِرْفَقَيْهِ عَنْ جَنْبَيْهِ إِذَا سَجَدَ

Rasululloh ﷺning sahobalari Ahmar ibn Jaziy (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ sajda qilganlarida ikki tirsaklarini yon tomonlaridan shu qadar uzoq tutar edilarki, biz u zotga achinar edik.Расулуллоҳ ﷺнинг саҳобалари Аҳмар ибн Жазий (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ сажда қилганларида икки тирсакларини ён томонларидан шу қадар узоқ тутар эдиларки, биз у зотга ачинар эдик.